FAMILIE 17. 



— CYPERACEAE. — 



383 



op zonnige heuvels, in drofje bosschcn en op >,'razi},'e plaatsen. Zij is bij ons bij Nijmegen 

 en Maastricht gevonden. 



C. brizoides ') L. T r i l g r a s-z e g g e (fig. 295). 



Deze soort onderscheidt zich van C. Schreberi door de toiiwachtige nitioopers. Destengel 

 is dun en slap, boven ruw. ten slofte tot liggend, tijdens den bloeitijd meest korter dan 

 de bladen. De buitenste bladen hebben lichtbruine schceden en lange, slappe, lichtgroene, 

 smalle bladschijven. 



De bloeivvijze is meest langwerpig, meestal niet meer dan 2 cM lang, meest wat los. Ze 

 bestaat uit tijdens den bloeitijd smal lancetvormige, tenslotte 

 omgekeerd eironde, meest iets gekromde aartjes. De kafjes 

 (fig. 295) zijn witachtig glanzend met groene kiel, ten slotte 

 stroogeel. De urntjes (fig. 295) zijn iets langer dan de kafjes, 

 langwerpig-lancetvormig, circa 3 mM lang, van den voet af 

 gevleugeld met iets gezaagd ruwen rand, groen. De vrucht 

 (fig. 295) is zeer klein, eirond, vlak, bruin. '^■. 3-6 dM. 

 Mei , Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden-, Oost- en Zuid-Europa in beschaduwde bosschen 

 voor. Zij is bij ons bij Apeldoorn en Wolfshaag (Zuid-Lim- 

 burg) gevonden. 



C. vulpina-) L Voszegge (fig. 296). 

 Deze plant is kaal en grasgroen. Zij is dicht carex brizoides 



zodenvormend en heeft een zeer krachtigen wor- Fig. 295. 



telstok, die met vele vezelige, zwarte overblijfsels van bladen bezet is. 

 De stengel is stijf rechtopstaand, vrij dik, gevleugeld driekantig met ver- 

 diepte zijvlakken, aan de kanten zeer ruw. Hij is eenigszins zacht, even 



lang als of langer dan de bladen , alleen beneden 

 bebladerd. De onderste bladen hebben een vuil- 

 bruine scheede en een 4-8 mM breede, vlakke, 

 aan de randen zeer ruwe bladschijf. De 5-8 ei- 

 ronde, veelbloemige aartjes zijn tot een aarach- 

 tige of aan den voet iets pluimvormige, langwer- 

 pig-cylindrische, meest zeer dichte, soms aan den 

 voet afgebroken bloeiwijze vereenigd. De aartjes 

 zijn aan den top mannelijk. De onderste schut- 

 bladen hebben vaak een bladachtigen top. De 

 kafjes (fig. 296) zijn roodbruin (vosrood) met groene 

 kiel. Er zijn 2 stempels. De urntjes (fig. 296) zijn 

 platbol, circa 5 mM lang, eirond, wijd , geleidelijk 

 in den, bijna \';, van de geheele lengte innemenden , 

 2-tandigen snavel versmald, die aan den rand ruw 

 is. Zij zijn donkerroestbruin, iets donkerder dan de kafjes, de onderste 

 staan horizontaal af, zijn bijna vleugelvormig gerand en langer dan de lang- 

 werpige, toegespitste kafjes. 2].. 3-9 dM. Juni, soms in Augustus weer. 

 Bij de variëteit 5 nemorósa ■^^) Koch. zijn de kafjes witachtig met licht- 

 bruinen rand. De plant is meest slap, de aar meest los, vaak pluimvormig, 

 meest min of meer afgebroken. Schaduwvorm. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa in vochtige weiden, aan slooten en ook op vruchtbaren grond voor. 

 Zij is bij ons vrij algemeen gevonden. De var. ,S. komt in vochtige bosschen 

 voor en is bij ons bij Dordrecht, Leiden, Rhoon en op Oostvoorne gevonden. 



Carex vulpina 

 Fig. 296. 



1) brizoides = trilgrasachtig. 



-) vulpina = voskleurig. 



'■'') nemorósa = bosch. 



