384 



CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



Carex muricata 

 Fig. 297. 



C muricata ')L. Stekelzegge (fig. 297). 



Deze plant is kaal, grasgroen en dicht zodenvormend. De wortelstok is 



vrij dik, zeer krachtig, bezet met zwartbruine, 

 vezelige overblijfsels van scheeden. De stengel 

 is aan den voet ook met dergelijke overblijfsels, 

 soms bijna wollig bezet, is rechtopstaand of 

 schuin opstijgend, alleen beneden bebladerd, 

 driekantig met platte zijvlakken, alleen boven 

 ruw. De onderste bladen hebben vuilbruine 

 scheeden en vrij smalle, meest niet meer dan 3 

 niM breede, weinig tot tamelijk ruwe schijven. 

 Het tongetje (fig. 297) is vrij breed, eirond-lan- 

 cetvormig met dunvliezigen, in slipjes verdeel- 

 den rand en is aan de voorzijde hoogerdan het 

 begin der bladschijf. 



De bloeiwijze is meest enkelvoudig, cylindrisch , 

 meest onafgebroken, soms min of meer los en bestaat uit 8-10 aartjes, die 

 aan den top mannelijk zijn en meest uit weinig bloemen bestaan (minder 

 dan bij C. vulpina). De schutbladen zijn meest niet bladachtig. De kafjes 

 (fig. 297) zijn lichtbruin met groene kiel. Er zijn 2 stempels. De urntjes 

 (fig. 297) zijn met den 2-tandigen, aan den rand ruwen snavel er bij, tot 

 bijna 5 mM lang, eirond-toegespitst, aan den voet sponsachtig, glanzend, 

 ongenerfd of aan den voet onduidelijk gestreept. Zij zijn groen, later bruin- 

 achtig aangeloopen, ten slotte bruin, platbol, wijd, de onderste zijn 

 horizontaal afstaand, bijna vleugelvormig gerand, langer dan de langwerpige, 

 toegespitste kafjes. De vrucht (fig. 297) is vrij groot (3 mM lang), vult het 

 urntje bijna geheel op, is afgerond vierhoekig, vlak, witachtig of lichtgeel. 

 2|.- 1,5-6 dM. Mei, Juni, soms ook later. 



Evenals bij C. vulpina komt hier soms een galvorming voor, die door 

 een galmug wordt veroorzaakt, waarbij de urntjes lijnvormig-langwerpig 

 worden en de vrucht onontwikkeld blijft. 



Waarschijnlijk komt ook de ondersoort C. Pairaéi-) F. Schultz. (C. mun- 

 cata jS. vfrens'^) Rchb.) wel bij ons voor. Zij onderscheidt zich, doordat 

 het tongetje overdwars breeder is en doordat de urntjes ook aan den voet 

 vliezig zijn en de vrucht dakpanrood. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in het grootste 

 deel van Europa aan randen van moerassen, in bosschen en ook op droge, 

 grazige plaatsen voor. Zij is bij ons vrij algemeen. De ondersoort komt 

 in boschachtige streken voor. 



C. divülsa ') Good. Afgebroken zegge (fig. 298). 



Deze plant verschilt van C. muricata door de volgende kenmerken. De stengel is meest 

 min of meer slap. De onderste bladen hebben meest een geelbruinachtige scheede en een 

 tot 4 mM breede bladschijf. Het tongetje (fig. 298) is rondachtig-eirond, met smallen. 

 bruinachtigen, stevigen, niet in vezels verdeelden rand en is weinig boven den voet der 

 bladschijf verlengd. 



De bloeiwijze is cylindrisch (tot 1 dM), afgebroken. De aartjes zijn meest verder van 

 elkaar verwijderd, de onderste lakken der bloeiwijze dragen vaak verscheiden aartjes. Het 

 onderste schutblad is vaak bladachtig. De urntjes (fig. 298) zijn niet afstaand , tamelijk 



1) muricata = zachtstekelig. -) Pairaei = Paira's. 



4) divulsa = afgebroken geaard. 



■^) virens = groenend. 



