FAMILIE 17. 



— CYPERACEAE. 



387 



vrij stijf rechtopstaand, vrij scherp driekaiitij^, alleen diclit onder de aar iets 

 ruw, meest langer, zelden korter dan de bladen, alleen beneden bebladerd. 

 De afgestorven bladen hebben een donkerbruine tot geelbruine scheede. De 

 bladschijf is vrij breed (meest 3 mM), meest vrij stijf rechtopstaand, vrij 

 ruw, bijna van den voet af gelijkmatig toegespitst. 



De bloeiwijze is een aar, die meest 2-3 cM lang is, meest zeer dicht is 

 (waardoor het geheel wat op een hazenpootje gelijkt) en meest bestaat uit 

 omstreeks 6 dicht bijeenstaande, omgekeerd . „ 



eironde tot langwerpige, ten slotte ovale aartjes. 

 Deze zijn aan den voet mannelijk. Het onderste 

 schutblad is soms bladachtig, de overige zijn 

 bruinvliezig met groene middennerf en steken 

 niet boven de aar uit. De kafjes (fig. 302) zijn 

 eirond-lancetvormig, spits, lichtbruin, met wit- 

 achtigen rand en groene kiel , iets glanzend. De 

 urntjes (fig. 302) zijn rechtopstaand, liggen dicht 

 op elkaar, zijn p'latbol, eirond, met den snavel 

 er bij circa 4 mMlang, fijnnervig gestreept, iets 

 naar boven gebogen. Zij zijn in een vrij langen 

 (tot 1 mM), 2-tandigen, aan den rand ruwen 

 snavel toegespitst, bleek bruinachtig, even lang 

 als de kafjes. De gevleugelde kielen der urntjes 

 zijn naar de zijde van de spil der aartjes gebogen, 

 nauwelijks 2 mM lang, vlakgedrukt, ovaal, bruinachtig grijs. 

 Mei, Juni. 



De variëteit fi. argyroglóchin ^) Koch. heeft een vrij hoogen stengel met 

 slappe bladen en meest iets van elkaar verwijderde aartjes. Het is een 

 schaduwvorm. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa voor in zandige, veenachtige weiden en op open plekken in 



bosschen. Zij is bij ons vrij algemeen gevonden. 

 De var. S. komt in bosschen voor en is bij Mep- 

 pel en op Texel gevonden. 



C. echinata-) Murr. (C. stellulata'') Good.). Ster- 

 zegge (fig. 303). 



Deze plant is grijsgroen en kaal, zij vormt 

 dichte, vaak bijna bolronde zoden. De stengel 

 is stijf rechtopstaand, driezijdig, alleen onderde 

 bloeiwijze iets, soms nauwelijks, ruw, alleen 

 beneden bebladerd. De onderste bladen hebben 

 een lichtbruine scheede en een meest niet tot 

 2 mM breede, geleidelijk toegespitste, vrij zwak 

 ruwe, stijve bladschijf, die korter is dan de 

 stengel. 



De bloeiwijze is een losse aar, die meest uit 



welke iets (tot circa 7 mM) van elkaar verwijderd 



De zijdelingsche zijn in den bloeitijd 



Carex leporina 

 Fig. 302. 



De vrucht is klein, 

 2|. 1,5-3 dM. 



Carex echinata 

 Fig. 303. 



3 (-5) aartjes bestaat, 



staan of de bovenste dicht bijeenstaand. 



>) argyroglóchin = zilverpuntig. 

 sterretjesachtig. 



-) echinata = stei<elpuntig. 



•'■) stellulata 

 25* 



