FAMILIE 17. 



— CYPERACEAE. — 



389 



Carex canescens 

 Fig. 305. 



uitloopers. De stengel is boven driezijdig, meest vrij slap met 2 scherpe, 

 meest zelfs duidelijk uitstekende kanten en een stompen kant. Hij is alleen 

 beneden bebladerd en alleen boven ruw. De 

 onderste bladen hebben roodachtig-grijsbruine 

 tot vuilbruine scheeden en vrij smalle, meest 

 niet meer dan 3 inM breede , althans naar boven 

 ruwe, geleidelijk toegespitste, vrij slappe blad- 

 schijven. 



De bloeiwijze is een langwerpige tot smal- 

 lijnvormige aar, die niet meer dan 5 cM lang is 

 en bestaat uit 4-6 iets uit elkaar staande of dicht 

 bijeenstaande, rondachtige tot ovale, meest 7- 

 18-bloemige, vrij dichte aartjes, die aan den 

 voet mannelijk zijn. Het onderste schutblad is 

 soms bladachtig. De kafjes (fig. 305) zijn breed, 

 bijna rondachtig,, toegespitst, iels gewelfd, wit- 

 achtig, ten slotte lichtgeel met groene kiel. De 

 urntjes (fig 305) zijn op de binnenzijde zwak, op de buitenzijde sterker 

 gewelfd, zij zijn vrij rechtopstaand, eirond of iets langwerpig, nauwelijks 

 2 mM lang, fijn gestreept met een korten, nauwelijks afgezetten, aan den 

 rand iets ruwen snavel. Zij zijn verder witachtig, ten slotte lichtgeel met 

 ongevleugelde kielen en zijn langer dan de kafjes. De vrucht is eirond, 

 circa 1,5 mM lang en bruin. 2].. 2-6 dM. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Noord- en 

 Midden-Europa in vochtige weiden en lage venen voor. Zij is bij ons vrij 

 algemeen. 



C. remóta')L. Wijdgeaarde zegge (fig. 306). 



Deze plant is lichtgroen, iets grijsgroen, kaal, dicht zodenvormend. De 

 stengel is dun, slap, ten slotte overgebogen , on- 

 duidelijk driezijdig, alleen onder de aren ruw of 

 geheel glad, langer dan de wortelstandige bladen. 

 De stengel is tot aan de bloeiwijze bebladerd. De 

 onderste bladen hebben lichtgeel-bruinachtige, aan 

 de afgestorven bladen vaak bruine scheeden en 

 aan de onderste korte (soms ontbrekende), aan de 

 bovenste lange, zeer smalle, meest niet veel meer 

 dan 2 mM breede, geleidelijk toegespitste, zeer 

 slappe, min of meer ruwe bladschijven (de schijf 

 der stengelbladen en die der schutbladen is vaak 

 ruwer). 



De bloeiwijze bestaat uit 6-9 aartjes, is zeer ijl, 

 vaak meer dan 1 dM lang, met bladachtige schut- 

 bladen , die boven de aar uitsteken. De aartjes 

 staan meest uiteen (althans de 3, zelden de 2 of 4 onderste), soms tot 5 cM 

 van elkaar, zijn langwerpig of eirond, meest 8-10 mM lang, veelbloemig, de 

 hoogere zijn kleiner, het bovenste is uit een smallen, mannelijken voet 

 omgekeerd eirond, het onderste soms vertakt. De kafjes (fig. 306) zijn breed 

 eirond, spits, wit, zelden licht roodbruin met groene kiel. De urntjes (fig. 



Carex remota 



Fig. 306. 



1) remota = ver uiteenstaand. 



