390 



— CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



306) zijn langwerpig-eirond, circa 3 mM lang, vrij plotseling in den snavel 

 versmald, aan de binnenzijde vlak, aan de buitenzijde gewelfd, ongevleu- 

 geld, op de buitenzijde fijn gestreept, witachtig, langer dan de kafjes. De 

 snavel is naar voren 2-tandig met fijnen rand, is ruw en groen. De vrucht 

 is eirond, aan de eene zijde vlak, op de gewelfde zijde met een iets uit- 

 stekenden kant, geelgroen, ij.. 3-6 dM. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa voor in beschaduwde bosschen, vooral op vochtige plaatsen. Zij 

 is bij ons vrij algemeen. 



C. axillaris') Koch. 



Deze bastaard van C. muricata en C. remota gelijkt het meest op C. remota , doch is er 

 door de eenigszins pluimvormige bloeiwijze en den stijven, duideliji< driei<antigen stengel 

 van te onderscheiden. De plant is verder dicht zodenvormend. De stengel is alleen boven 

 ruw, langer dan de bladen. De onderste bladen hebben een lichtbruine scheede en een 

 ruwe, tot 3 mM breede, slappe bladschijf. 



De bloeiwijze is beneden meest pluimvormig, tot 7 cM lang. De pluimtakken zijn tot 

 1 j cM lang en vormen een uit 3-5 dicht opeengedrongen aartjes bestaande, zittende aar. De 

 bovenste aarachtig geplaatste aartjes zijn wat van elkaar verwijderd, maar staan dichterbij- 

 een dan bij C. remota. Het onderste of de onderste schutbladen zijn biadachtig, het onderste 

 steekt vaak boven den stengel uit. De aartjes zijn eirond of de bovenste langwerpig-lancet- 

 vormig, aan den voet en de hoogere ook meest aan den top mannelijk. De urntjes zijn 

 langwerpig-eirond, ongevleugeld, van buiten fijn gestreept. De vrucht ontwikkelt zich meest 

 niet. "A-. 3-6 dM. Mei , Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De bastaard is op sommige plaatsen in Europa 

 met de stamouders gevonden. Bij ons is zij bij Utrecht gevonden. 



C Boenninghausiana -) Wh. Roode zegge (fig. 307). 



Deze bastaard van C. remota en C. paniculata gelijkt in uiterlijk op C. remota, doch ver- 

 schilt van deze door de volgende kenmerken. De 

 stengel is stijf of iets slap, alleen boven of ook 

 verder naar beneden ruw. De afgestorven bladen 

 hebben een donkerbruine of bruinzwarte scheede. 



De bloeiwijze is beneden pluim-, boven aarvor- 

 mig. De onderste schutbladen steken vaak boven 

 de bloeiwijze uit. De takken der pluim staan tot 

 4 cM uiteen, zijn soms meer dan 2 cM lang en 

 dragen meest 3-5, zelden tot 10, iets verwijderde aar- 

 achtig gerangschikte aartjes. De aan de hoofdas en 

 aan de takken der pluim eindelingsche aartjes zijn 

 meest aan top en voet mannelijk. De vruchten 

 blijven onontwikkeld. "A-. 4-6 dM. Mei, Juni. 



Deze bastaard gelijkt op C. axillaris en is er be- 

 halve door de bovenstaande kenmerken door de 

 wijze van samenstelling der pluimtakken van te onder- 

 scheiden. Terwijl deze bij C. axillaris meest uit tot 

 een hoofdje opeengedrongen aartjes bestaan, is hier 

 meestal slechts de onderste zoo gebouwd, terwijl de 

 volgende meest, evenals bij de middelste takken van 

 C. paniculata, een duidelijke aarachtige rangschik- 

 king van het grootere aantal aartjes vertoonen. 



Carex Boenninghausiana 



Fig. 397. 



ABCD Deelen der plant, / aartje, 

 2 vrouwelijke bloem met kafje, 3 kafje, 

 4 vrucht met urntje. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in West- en Midden-Europa op vochtige 

 plaatsen in bosschen voor. Zij is bij ons alleen bij 

 Dordrecht, Velp en Mook gevonden. Volgens de 

 meening van Dr. Goethart zijn de te Velp gevonden 

 ex. slechts een vorm van C. remota, volgens Wachter en Jansen zouden zij een bastaard 

 van C. canescens en C. remota zijn n.1. Carex Arthuriana Beckmann. 



1) axillaris = okselstandig. 



-) Boenninghausiana = Boenninghausen's. 



