FAMILIE 17. 



— CYPERACEAE. — 



391 



Carex stricta 

 Fig. 308. 



C. stricta') Good. Stijve zegge (fig. 308). 



De plant is grijsgroen en kaal. De wortelstok vormt een dichte, moeielijk 

 te verdeelen zode (bult) met vele korte uitioopers, die lange bladen dragen 

 en eerst het volgend jaar bloeien. De stengel is stijf rechtopstaand, langer 

 dan de bladen der niet bloeiende loten, scherpkantig (fig. 308), boven fijn, 

 maar meest scherp ruw. De onderste bladen hebben meest lichtgeelbruine, 

 uitstekend gekielde en daardoor eenigszins bijna driekantige, rafelende 

 scheeden en de stengelstandige hebben korte, stijve, meest vrij breede 

 (meest niet meer dan 4 a 5 mM) min of meer 

 fijne, doch scherp ruwe bladschijven, die ge- 

 leidelijk fijn zijn toegespitst en aan den rand 

 omgerold. 



De onderste schutbladen der bloeiwijze zijn 

 bladachtig, meest korter, soms even lang als 

 deze, zij zijn aan den voet nauwelijks scheede- 

 achtig, maar omvatten den stengel met 2 droog- 

 vliezige oortjes. Vrouwelijke aartjes zijn er 

 2-3, zij zijn zittend of het onderste is kort ge- 

 steeld , rechtopstaand, langwerpig-cylindrisch, 

 meest niet meer dan 3 cM lang. Hunne kafjes 

 (fig. 308) zijn langwerpig-lancetvormig, meest 

 circa 3 mM lang, zwartbruin met groene mid- 

 denstreep, meest korter dan de urntjes, licht 



afvallend. Stempels zijn er 2. De urntjes (fig. 308) zijn elliptisch, samen- 

 gedrukt, met 5-7 duidelijke nerven, aan den voet zeer kort steelachtig ver- 

 smald , ongesnaveld, groen of grijs, zeer vroeg afvallend. De mannelijke 

 aartjes zijn 1-2 in getal, zij zijn cylindrisch, het eindelingsche is vaak vrij 

 sterk verlengd , tot over 5 cM lang en vaak overhangend. Hunne kafjes 

 zijn gelijk aan die der vrouwelijke aartjes, doch zijn lichter van kleur, 

 soms tot roodbruin. 4- 4, 5— 9 dM. April, Mei, zelden in den Herfst weer. 



Niet zelden komt het voor, dat eenige stengels zuiver mannelijk zijn of 

 vrouwelijke, aan den top mannelijke, aartjes hebben. 



Van C. acuta en C. caespitosa is deze soort gemakkelijk te onderscheiden 

 door den vroegeren bloeitijd en door het vormen van bulten, door de 

 stijfheid en de hoogte der plant en doordat de scheeden met netvormige 

 draden overtrokken zijn. 



Biologische bijzonderheden. Tegen het opvreten door weidende dieren 

 is de plant beschut door de scherpe bladen. 



Als de bladen ondergedoken zijn, blijven de huidmondjes droog, doordat 

 de opperhuidscellen er om heen papilachtig zijn gewelfd. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in moerassen voor en maakt deze vaak door het vormen van bulten be- 

 gaanbaar. Zij is bij ons vrij zeldzaam. 



Volksnamen. In Waterland heet de plant blauwe heen en blauwe jan. 



C. caespitosa-) L. Zodezegge (fig. 309). 



Deze soort is geelachtig of levendig groen, kaal, dicht zodenvormend. De stengel is 

 scherpkantig, tot aan den voet ruw, dun en slap, weinig langer dan de bladen der niet- 

 bloeiende loten. De onderste bladen hebben een zwartpurperkleurige, gerafelde scheede 



1) stricta = stijf. 



-) caespitosa = zodenvormend. 



