392 



— CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



en de stengelstandige korte, stijve, smalle, niet meer dan 3 mM breede, fijn toegespitste 

 bladschijven met omgerolden rand. 

 De schutbladen zijn soms alle niet bladachtig. Is het onderste bladachtig, dan is het toch 



korter dan de bloeiwijze. Vrouwelijke aartjes zijn er 

 1-3, meest 2, zij staan meest zeer dicht bijeen, zijn 

 meest niet meer dan 2 cM lang, ovaal tot langwerpig- 

 cylindrisch, rechtopstaand, kortgesteeld of het bovenste 

 zittend. De onderste kafjes zijn langwerpig, de hoogere 

 eirond, stomp, alle zijn zwart met roodbruine midden- 

 streep, zij zijn ten slotte korter dan de urntjes. Stem- 

 pels zijn er 2. De urntjes zijn ongesnaveld, elliptisch, 

 circa 2 mM lang, samengedrukt, aan weerszijden zeer 

 zwak gewelfd, aan den rand vaak naar binnen gebogen, 

 ongenerfd, nauwelijks gesteeld, groen. De mannelijke 

 aartjes zijn alleenstaand, zelden 2, zij zijn slank cylin- 

 drisch tot langwerpig-knotsvormig, hunne kafjes zijn 

 langwerpig, afgeknot, donkerpurper met roode midden- 

 streep. 2|-. 1,5-5 dM. April, Mei. 



Deze soort is veel kleiner en teerder dan C. stricta, 

 het vezelnet is fijner, zij vormt vrij groote, zeer dichte, 

 van verre door de lichtgroene kleur opvallende zoden. 



De herbariumexemplaren zijn door de donkerpurper- 

 kleurige scheeden gemakkelijk te herkennen. 



Van C. vulgaris onderscheidt zij zich, behalve door 

 de kleur der scheeden en bladen, ook door den slappen, 

 ruwen stengel. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt vooral in Noord-Europa in vruchtbare weiden 

 voor. Het is niet zeker of deze soort wel bij ons voor- 

 komt. 



Carex caespitosa 

 Fig. 309. 

 A B C D. Dealen der plant , / manne- 

 lijke bloem met kafje, 2, 3 vrouwe- 

 lijke bloemen met kafje, 4, 5 urntje 

 met en zonder kafje, ti rijpe vructit. 



C. acütai) L. (C. gracilis -) Curt.). Scherpe zegge (fig. 310). 



Deze plant is meest grasgroen en kaal. Zij heeft een wortelstok met 

 lange, kruipende uitloopers. De stengel is stijf rechtopstaand, aan den top 

 reeds voor den bloeitijd overgebogen . scherpkantig, 

 ver naar beneden ruw. De onderste bladen hebben 

 lichtbruine, vaak purperkleurig aangeloopen, niet 

 rafelende scheeden en meest breede (5-9 mM) , bij 

 het drogen vaak aan den rand omrollende, meest 

 vrij fijn en scherp ruwe, geleidelijk toegespitste 

 schijven. 



De bloeiwijze is meest groot met 3-5 vrouwelijke 

 en 2-3 (zelden 1) mannelijke aartjes. De schutbladen 

 der onderste aartjes zijn bladachtig, steken meest 

 boven de bloeiwijze uit. De vrouwelijke aartjes 

 zijn zeer slank cylindrisch, tot meer dan 1 dM 

 lang, meest overhangend, de onderste zijn meest 

 gesteeld, aan den voet vaak losbloemig. De kafjes 

 (fig. 310) zijn langwerpig, spits, meest zwartachtig met een groene midden- 

 streep, zij zijn meest langer dan de urntjes. Er zijn 2 stempels. De urntjes 

 (fig. 310) zijn ongesnaveld, eirond of rond, meest 3 mM lang, meest aan 

 weerszijden gewelfd, onduidelijk generfd, meest duidelijk gesteeld, groen- 

 of bruinachtig. De vrucht is ovaal, samengedrukt, donkerbruin. De 

 mannelijke aartjes zijn slanker, het eindelingsche is vaak tot bijna 1 dM 



Carex acuta 

 Fig. 310. 



1) acuta = spits. 



-) gracilis = slank. 



