FAMILIK 17. 



CYPERACEAE. — 



397 



Carex limosa 

 Fig. 317. 



4- 1-3 dM. Maart, April, meest iets later dan de vorif^e, soms in den 

 Herfst nog weer. 



Exemplaren, die in goede weiden groeien, gelijken vaak zeer op C. mon- 

 tana, doch zijn er van te onderscheiden, doordat de kafjes roodbruin zijn 

 en de wortelstok nooit houtig is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel 

 Europa in droge bosschen, op grazige plaatsen en in de duinen voor. Zij 

 is hij ons vrij algemeen. 



C. litnósa ') L. S l ij k z e s g e (fiR. 317). 



Deze plant is grijsgroen. Zij iieeft een viij dikken, bruinen wortelstok met uitloopers, 

 die meest met grijsbruine overblijfsels van afgestorven schubben 

 bezet is. De stengel is slank en dun, rechtopstaand, scherp- 

 kantig, naar boven ruw, alleen beneden bebladerd, nauwelijks 

 langer dan de bladen aan de niet bloeiende loten. De onderste 

 bladen hebben bruine scheeden en zeer smalle (meest weinig 

 meer dan 1 mM breecTe) borstelvormig samengevouwen, geleide- 

 lijk toegespitste, vrij scherpe en ruwe bladschijven. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 1-2, zelden 3 vrouwelijke 

 aartjes en een mannelijk topaartje. De schutbladen zijn meest 

 korter dan de aartjes, met korte scheeden. De vrouwelijke aartjes 

 zijn ovaal of elliptisch tot' kort lijnvormig, meest 1,5-2 cM lang. 

 Zij zijn dicht- en meest veelbloemig, zeer lang en dun gesteeld 

 {steel meest circa 2 a 3 cM lang), bijna steeds knikkend of 

 hangend, vaak aan den top mannelijk. Stempels zijn er 3. De 

 kafjes (fig. 317) zijn eirond, plotseling of geleidelijk in een stekel- 

 punt toegespitst, roodbruin met groene middenstreep, zelden 

 zwartbruin of groen met bruinvliezigen rand, even lang als of 

 korter dan de urntjes. De laatste (fig. 317) zijn kaal, elliptisch, lensvormig samengedrukt, 

 circa 4 mM lang, meernervig, grijsgroen. Het mannelijke aartje is dun, cylindrisch, zijne 

 kafjes zijn langwerpig, afgeknot of spits, stekelpuntig, meest roodbruin met lichte midden- 

 streep en vliezigen rand. De vruchten zijn omgekeerd eirond, groenachtig geel. ^. 2-4,5 

 dM. Mei, Juni, soms ook later. 



Biologische bijzonderheid. De opper.huidscellen loopen bij de huidmondjes in papillen 

 uit, die deze zoo overdekken, dat zij niet door water verstopt raken (ook bij C. panicea). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Noord-Europa 

 in hooge venen, te midden van Sphagnum voor. Zij is bij ons bij Epe, Doetinchem, 

 Roodebeek bij Sittard en Stamproy bij Weert gevonden. 



C. glaüca-) Scop. (C. flacca •^) Schreb.). Zeegroene zegge (fig. 318). 



Deze soort heeft een dunnen, donkeren tot 

 bijna zwarten wortelstok, die uitloopers heeft 

 en door bruine schubben is omgeven. Desten- 

 gel is glad, alleen beneden bebladerd, langer 

 dan de bladen. Deze zijn vrij stijf, de onderste 

 hebben bruine, vaak purperkleurig aangeloopen 

 scheeden, die vaak zwak rafelend zijn en een 

 smalle, meest circa 3-4 mM breede, bijna van 

 den voet af in een fijne punt versmalde, aan 

 den rand vaak zeer ruwe bladschijf. 



De bloeiwijze is stijf rechtopstaand met 2-3 

 vrouwelijke en 1-2 mannelijke aartjes (het top- 

 aartje is steeds mannelijk). De zijaartjes, althans 

 de onderste zijn duidelijk gesteeld. Het onderste 

 schutblad is evenlang als of langer dan de bloeiwijze, de hoogere zijn 



Carex glauca 

 Fig 318. 



1) limosa = slijk. 



-) glauca = zeegroen. 



■') flacca — slap. 



