FAMILIE 17. 



CYPERACEAE. — 



399 



Carex panicea 

 Fig. 320. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West-Europa 

 in duinvalleien voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



C. panicea') L. Blauwe zegge (fig. 320). 



Deze soort is grijsgroen. Zij heeft een kraclitigen, aan den top vaak vrij 

 dikken wortelstok. Deze is aan dien top meest dicht met de bruine, zelden 

 witte, rafelende overblijfsels van afgestorven 

 scheeden bezet en heeft uitloopers. De stengel 

 is meest rechtopstaand, glad, alleen beneden 

 bebladerd. De onderste bladen hebben bruine, 

 niet rafelende scheeden en meest smalle (3-4, 

 zelden tot 6 mM breede), vrij ruwe, geleidelijk 

 toegespitste bladschijven. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 2 (of 1) vaak 

 vrij ver van elkaar slaande, gesteelde, vrouwe- 

 lijke aartjes en 1 mannelijk topaartje, dat alleen 

 staat. De schutbladen zijn meest stijf rechtop- 

 staand, korter dan de bloeiwijze, het onderste 

 is lang scheedeachtig. De vrouwelijke aartjes 

 zijn vaak lang gesteeld, rechtopstaand, cylin- 

 drisch, meest niet meer dan 2 cM lang, los, 

 armbloemig, de steel van het onderste aartje steekt meest iets buiten de 

 opening der scheede uit, die van het bovenste niet, soms zelfs ontbreekt 

 deze. De kafjes (fig. 320) zijn eirond, iets spits, donker purperbruin met 

 lichte of groene middenstreep, zij zijn ten slotte korter dan de urntjes. Er 

 zijn 3 stempels. De urntjes (fig. 320) zijn kaal, bolvormig-eirond, zeer 

 groot (tot meer dan 4 mM lang), glad, zonder nerven, met duidelijken 

 snavel, geelgroen of geelachtig bruin. Het mannelijke aartje is cylindrisch, 

 meest stijf rechtopstaand, de kafjes zijn langwerpig, stomp of spitsachtig, 

 lichter dan die der vrouwelijke, met lichtbruine of bruingele middenstreep, 

 vaak witvliezig gerand. De vruchten zitten los in de urntjes, zijn weinig 

 langer dan 2 mM, driekantig, omgekeerd eirond, bruinachtig geel. 2|.. 

 1-3 dM. April, Mei, soms enkele tot in den Herfst. 



Exemplaren van C. glauca met lange scheeden zijn van C. panicea te 

 onderscheiden door de nauw aansluitende scheeden en de korrelige opper- 

 vlakte der vruchtjes, terwijl bij C. panicea de scheeden wijd en de vruchtjes 

 glad zijn. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa in vochtige weiden, aan randen van moerassen en op veengrond 

 voor. Zij is bij ons algemeen. 



Een bastaard van C. glauca en C. panicea is bij Hoek van Holland gevonden. 



C. paliéscens-; L. Bleeke zegge (fig. 321). 



Deze soort is licht geelgroen, zodenvormend, zonder uitloopers. De 

 wortelstok is vrij dun. De stengel is meest stijf, rechtopstaand, scherp 

 driekant, naar boven ruw, langer dan de bladen, alleen beneden bebladerd. 

 De onderste bladen hebben een licht- of donker- tot bijna roodbruine, niet 

 rafelende scheede en een vlakke, slappe, vrij smalle (2-3 mM breede), 

 geleidelijk toegespitste bladschijf, die evenals de scheede, althans in het 

 begin, verspreid behaard is. 



1) panicea = pluimdragend. 



-) pallescens = verbleekt. 



