402 



— CYPERACEAE. — 



FAMILIE 17. 



Carex silvatica 

 Fig. 325. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Noord-Europa op 

 lichte plaatsen in bosschen, vooral op kalkgrond voor. Zij is misschien op een paar 

 plaatsen in Zuid-Limburg gevonden. 



C. silvatica 1) Huds. Boschzegge (fig. 325). 



Deze plant is levendig groen en zodenvormend. De stengel' is rechtop- 

 staand, slap, aan den top overhangend of vaak 

 geheel schuin staand, bebladerd, de vaak vrij ver 

 uiteenstaande stengelbladen gaan geleidelijk in schut- 

 bladen over. De onderste bladen hebben een 

 bleeke tot bruine scheede en een vrij breede (6-8 

 mM), slappe, alleen boven aan den rand ruwe 

 bladschijf, die van onderen een uitstekende mid- 

 dennerf heeft en van boven 2 zijdelingsche, uit- 

 stekende kielen. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 3-6 vrij ver van 

 elkaar staande vrouwelijke aartjes (de bovenste 

 staan soms dichter bijeen) en een mannelijk aartje. 

 De schutbladen zijn aan den voet lang scheede- 

 achtig (tot omstreeks 4 cM) met verlengden, ten 

 slotte meest den top der bloeiwijze niet bereikenden, 

 bladtop. De vrouwelijke aartjes zijn dun en ruw gesteeld (althans het 

 onderste aartje heeft een langen, draadvormigen steel en is daardoor ten 

 slotte knikkend). Zij zijn zeer slank, meest tot circa 4 cM lang, zelden 

 langer, het bovenste bereikt bijna den top van het mannelijke aartje, zij zijn 

 zeer los- tot iets dichtbloemig. De kafjes (fig. 325) zijn lancetvormig, 

 toegespitst, donkergroen of bruinachtig, weinig langer dan de urntjes. De 

 laatste (fig. 325) zijn langwerpig-ellipsoïdisch , tot meer dan 4 mM lang^ 

 donkergroen tot bijna zwart, ongenerfd, eenigszins plotseling in den 2- 

 tandigen (de snaveltanden zijn kort, slechts ^ o rn^ larig) snavel versmald. 

 Deze snavel is bijna evenlang als de rest van het urntje. Stempels zijn er 3. 

 Het mannelijke aartje is slank cylindrisch, tot omstreeks 3 cM lang, vaak 

 overhangend en heeft langwerpig-lancetvormige, spitse kafjes, die wit zijn 

 met een groene kiel. De vruchtjes zijn omgekeerd eirond, driekantig, donker- 

 groen. 2|. 3-6 dM. Mei, juni. 



Bij deze soort komen soms samengestelde aartjes voor. Zij is gemakkelijk 

 te herkennen aan de dunne, losse aartjes. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa,, 

 vaak met C. remota, in bosschen voor. Zij is bij ons vrij zeldzaam en komt 

 nog het meest in het Oosten van ons land voor. 



C. strigósa -) Huds. Slanke zegge (fig. 326). 



Deze soort komt veel met C. silvatica overeen, doch onderscheidt er zich van door de- 

 volgende kenmerken. De wortelstok heeft korie uitloopers. De bladen zijn vaak tot over 

 1 cM breed en vaak van den voet af ruw. 



De bloeiwijze bevat meest 3 of 4 vrouwelijke aartjes. De schutbladen zijn meest breeder. 

 De vrouwelijke aartjes zijn korter gesteeld, de steel ook van de onderste steekt meest niet 

 veel uit de scheede, waardoor de aartjes meest rechtop staan of weinig overhangen. Zij 

 zijn nog losser, tot 7 cM lang of langer. De kafjes (fig. 326) zijn langwerpig tot breed 

 omgekeerd eirond, stekelpuntig, bleekvliezig met groene middenstreep, veel korter, zeld- 



1) silvatica = bosch. 



-) strigósa = stekelharig. 



