406 



CYPERACEAE. — 



FAMILIE 17. 



in geheel Europa in hoogveen, doch ook op vochtigen heidegrond gevonden 

 wordt. Bij ons is de vorm a. algemeen , de vorm ,5. evenzoo. 



C. fülvai) Hoppe. Rosse zegge (fig. 332). 



Deze bastaard van C. Hornscliiichiana en C. flava is licht- of geelgroen van kleur en 



heeft een stengel, die meest alleen onder de bloei- 

 wijze ruw is, en vaak onder het midden een blad 

 draagt. De onderste bladen hebben een lichtbruine 

 scheede met eirond aanhangsel en een breedere of 

 smallere schijf. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 2-3 vrouwelijke 

 aartjes, waarvan de bovenste 2 vaak dichter bijeen- 

 staan, doch het onderste er bijna steeds vrij ver 

 van verwijderd is. De schutbladen zijn als bij C. 

 Hornschuchiana , dat van het onderste aartje is blad- 

 achtig. De vrouwelijke aartjes zijn langwerpig- 

 eirond tot kort cylindrisch, meest niet meer dan 

 1,5 cM lang, het onderste vaak vrij langgesteeld, 

 de kafjes bruin tot roestkleurig met meest duidelijk 

 groene middenstreep. De urntjes zijn in een vrij 

 langen, vaak schuin opgezetten snavel versmald, de 

 onderste staan bijna horizontaal af, de hoogere zijn 

 rechtopstaand, groenachtig geel. De vruchtjes zijn 

 meest onontwikkeld. ^. Mei, Juni, soms tot Herfst. 

 De plant komt het meest met C. Hornschuchiana 

 overeen , doch is er van te onderscheiden door de 

 onderste, afstaande, langer gesnavelde urntjes. 

 Vreemd is het, dat de stengel ruwer is dan bij 

 C. Hornschuchiana. 



Carex fulva 

 Fig. 332. 



A B C D. Deelen der plant, / manne- 

 lijke bloem met kafje , 2 vrouwelijke 

 bloem met kafje, 3 urntje met kafje, 

 4 urntje, 5 kafje. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa in vochtige weiden voor. 

 Het is niet zeker of zij bij ons voorkomt (Veenen- 

 daal (?), Rotterdam (?)). 



Een bastaard van C. fulva met C. Oederi is in 

 den vorm sub-Oéderi Aschers. et Gr. met lange 

 wortelbladen en korten stengel bij Ootmarsum gevonden. 



C. Pseudo-Cy'perus-) L Cyper zegge (fig. 333). 



Deze plant is levendig-, ten slotte geelgroen, zodenvormend, kaal. De 

 stengel is rechtopstaand of meest opstijgend, scherpkantig, zeer ruw, aan 

 den top meest min of meer overgebogen. De onderste bladen hebben een 

 lichtbruine, niet rafelende scheede en een vrij breede 

 (tot 1 cM), vlakke, zeer ruwe bladschijf. 



De bloeiwijze bestaat uit meest 3-6 vrouwelijke 

 aartjes en meest een mannelijk aartje. De schut- 

 bladen zijn kort-, zelden is het onderste tamelijk 

 lang scheededragend. De vrouwelijke aartjes zijn 

 cylindrisch (tot meer dan 4 cM lang), lang en 

 dun gesteeld , ten slotte hangend. De kafjes (fig. 333) 

 zijn lancetvormig, spits, naar voren gezaagd, 

 lichtgroen, iets korter dan de urntjes. Er zijn 3 

 stempels. De urntjes (fig. 333) zijn langwerpig- 

 lancetvormig, circa 5 mM lang, generfd, glanzend, 

 geleidelijk in een vrij langen (2 mM) snavel ver- 

 smald, wijd afstaand, ten slotte rugwaarts gericht, 

 geelgroen. De snavel is aan den rand ruw, zijne tanden zijn afstaand. Het 



Carex Pseudo-Cyperus 

 Fig. 333. 



') fulva = blond. 



-) Pseudo-Cyperus = op cypergras gelijkend. 



