408 



— CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



Carex vesicaria 

 Fig. 335. 



Volksnaam. In Noord Overijsel heet de plant krenipeldraad. 



C. vesicaria i)L. Blaaszegge (fig. 335). 



Deze plant is grijsgroen met een kruipenden wortelstok. De stengel is 

 meest stijf rechtopstaand, kaal, scherpkantig (fig. 335), naar boven ruw. 

 De onderste bladen hebben een bruinachtige, meest purperkleurig aange- 

 loopen, sterk rafelende scheede en de bladschijf is vrij breed (5-7 mM 

 meest), vlak, meest iets ruw en kaal. 

 De bloeiwijze bestaat meest uit 2-3 vrij ver uiteenstaande vrouwelijke en 

 meest 2-3 vrij dicht bijeenstaande mannelijke aartjes. 

 Het onderste schutblad is soms kort, zelden langer 

 scheedeachtig. De vrouwelijke aartjes zijn ovaal 

 tot langwerpig of cylindrisch, meest niet meer dan 

 4 cM lang, het onderste is meest duidelijk gesteeld, 

 de bovenste zijn geheel of bijna zittend. De kafjes 

 (fig. 335) zijn lancetvormig, donkerbruin met lichtere 

 middenstreep en boven een bleeken, vliezigen rand. 

 Zij zijn korter dan de urntjes. Er zijn 3 stempels. 

 De urntjes (fig. 335) zijn kaal, lichtgroen, eirond- 

 kegelvormig, circa 7 mM lang, geleidelijk in een 

 vrij langen snavel (circa 2 mM lang) versmald, 

 groenachtig- tot bruinachtig geel, rechtop-afstaand. 

 De tanden van den snavel zijn afstaand. De man- 

 nelijke aartjes zijn zeer slank cylindrisch, meest niet meer dan 3 cM lang, 

 vrij dik en hebben breed-eiionde, bruine, breed-witvliezig gerande kafjes. 

 De vruchtjes zijn zelden ontwikkeld. !]-• 3-6 dM. Mei, Juni. 



Deze soort is van C. rostrata te onderscheiden door de grasgroene kleur, 

 door den scherpkantigen, boven (onder de bloeiwijze) ruwen stengel , door 

 de vrouwelijke aartjes, die als de vruchten rijp zijn, in het midden verdikt 

 zijn en door de geleidelijk in den snavel overgaande urntjes. 



Biologische bijzonderheid. Zoowel hier als bij C rostrata zit het urntje 

 opgeblazen om de vrucht. Daardoor drijven de vruchten in het water en 

 worden daardoor verspreid 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in slooten, moerassen, in vochtige weiden en in 

 veengrond voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



C. acutifórmis -') Ehrh. (C. paludósa ■'') Good.). 

 Moeraszegge (fig. 336). 



Deze plant is grijsgroen en heeft een kruipenden 

 wortelstok. De stengel isbebladerd, scherpkantig, 

 boven ruw, meest stijf rechtopstaand, kaal, meest 

 omstreeks even lang als de bladen. De onderste 

 bladen hebben een lichtbruine, purper aangeloopen, 

 sterk rafelende scheede en een vrij breede (tot circa 

 8 mM), vlakke, aan den rand omgerolde, kale, 

 meest vrij ruwe schijf. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 2-3 iets verwij- 

 derde vrouwelijke en meest 2-3 mannelijke aartjes. 

 De schutbladen gelijken op gewone bladen, zijn 



Carex acutifor 

 Fis. 336. 



zeer breed, de^onderste 



1) vesicaria = blaasdragend. -) acutifórmis = spitsvormig. •"') paludósa = moeras. 



