FAMILIE 17. 



CYPERACEAE. — 



409 



zijn meest laiif^^er dan de bloeiwijze, zeer kort scheedeachtig. De vrouwe- 

 lijke aartjes zijn cyiindrisch, meest niet tot 7 cM lang, meest veel korter, 

 zittend of het onderste kort gesteeid, rechtopstaand, zeldzamer, n.1. als zij 

 lang zijn, knikkend. De kafjes (tig. 336) zijn lancetvormig, in een aan den 

 rand gezaagde spits versmald, zwartbruin met groene middenstreep, iets 

 korter dan de urntjes. Er zijn 3 stempels. De urntjes (tig. 336) zijn kaal, 

 olijfgroen, veelnervig, langwerpig-eirond, circa 4 mM lang, samengedrukt, 

 driekantig, geleidelijk in den korten snavel versmald. Deze snavel heeft 

 afstaande tanden. De mannelijke aartjes zijn langwerpig of dik cyiindrisch, 

 aan weerszijden afgerond, staan dicht opeen, zijn meest niet meer dan 

 3 cM lang. De kafjes zijn langwerpig-lancetvormig, de onderste zijn stomp, 

 de bovenste in een fijne, aan den rand gezaagde, ruwe punt uitloopend, 

 alle zijn donker purperbruin. De vruchten zijn omgekeerd eirond, drie- 

 kantig, klein. 4. 3-10 dM. Mei, Juni. 



In uiterlijk lijkt deze plant wat op C. acuta, doch is er van te onder- 

 scheiden door de dikke, mannelijke aartjes, door den 2-tandigen snavel aan 

 de urntjes en de sterk rafelende bladscheeden. Ook is zij van deze en 

 tevens van C. riparia en andere soorten te onderscheiden, doordat de 

 mannelijke bloemen zich te gelijk ontwikkelen, waardoor een dikke bundel 

 helmknopjes te zien is. 



Bij de variëteit jS. spadicea ^) Aschers. et Gr. (C. Kochidna-) D. C.) zijn 

 de urntjes omstreeks half zoo lang als de lang toegespitste kafjes. 



Ook een vorm cladostdchya , waarbij op de plaats der vrouwelijke bloem 

 een aartje, dat verscheiden vrouwelijke en verder eenige mannelijke bloemen 

 draagt, ontwikkeld is, komt voor. 



Biologische bijzonderheid. Wat bij C. stricta omtrent den bouw der 

 bladen is gezegd, geldt ook hier. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in vochtige weiden, aan oevers en slooten voor. Zij is bij ons in het 

 Westen algemeen, in het Oosten zeldzamer. 



De var. is bij Wassenaar gevonden. De vorm cladostachya is bij Hoek 

 van Holland gevonden. 



C. riparia-^) Curt. Oeverzegge (fig. 337). 



Deze plant is grasgroen en heeft een kruipenden wortelstok, 

 hooger dan de vorige. De stengel is kaal, bebladerd, scherpkan 

 boven ruw. De onderste bladen hebben een licht- 

 bruine, meest niet rafelende scheede en een tot 1,5 

 cM breede, meest zeer ruwe, kale bladschijf. De 

 bladen en vooral de scheeden hebben sterk ont- 

 wikkelde dwarsnerven , die vaak sterk uitsteken en 

 aan het geheel een roosterachtig aanzien geven. 



De bloeiwijze bestaat meest uit 3-4 vrouwelijke 

 en 3-5 mannelijke aartjes. De schutbladen zijn 

 groot, de onderste zijn meest langer dan de bloei- 

 wijze, het onderste is vaak niet kort scheedeachtig. 

 De vrouwelijke aartjes zijn dikker dan bij C. acu- 

 tiformis, soms meer dan 1 dM lang, het onderste 

 staat meest vrij ver af, is vrij lang gesteeid, ten, 

 slotte vaak horizontaal afstaand of hangend. De 



Zij is 

 tig (fig. 



meest 

 337). 



1) spadicea = bruinrood. 



-') Kochiana = Koch's. 



') riparia = oever. 



