FAMILIE 17. 



— CYPERACEAE. — 



411 



Carex hirta 

 FiK. 339. 



geelbruin. De vruchten zijn breed-oiiigekeerd eirond, driekantig, stomp, 

 geelbruin, vaak niet ontwikkeld. 4- 3-10 dM. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Noord-Europa in diepe lage venen voor, vaak veel bijeen. Zij is bij ons 

 vrij zeldzaam. 



C. hirla') L. Ruige zegge (fig. 339). 



Deze plant is grasgroen en heeft een kruipenden wortelstok. De stengel 

 is rechtopstaand of opstijgend, stompkantig (fig. 339), alleen onder de 

 mannelijke aartjes ruw, bebladerd , omstreeks even 

 lang als de bladen der niet bloeiende loten. De 

 onderste bladen hebben bruinachtige, purper aan- 

 geloopen, zwak rafelende, behaarde scheeden en 

 een tamelijk breede (niet meer dan 4 niM), vlakke 

 of iets gootvormige, (als de scheede) dicht of 

 verspreid behaarde bladschijf. 



De bloeiwijze bestaat uit 2-4 tamelijk ver uit- 

 eenstaande vrouwelijke en 2-3 (zelden 1), van de 

 vrouwelijke meest ver verwijderde, mannelijke 

 aartjes. De schutbladen zijn verlengd, vaak even 

 lang als of langer dan de bloeiwijze, de onderste 

 zijn lang, de bovenste kort scheedeachtig, die der 

 mannelijke aartjes zijn (evenals bij alle verwante 

 soorten) meest klein. De vrouwelijke aartjes zijn 



ovaal tot kort cylindrisch, meest niet meer dan 2 cM lang, het onderste 

 of de onderste hebben een uitstekenden steel, de overige zijn meest zittend. 

 De kafjes (fig. 339) zijn langwerpig-eirond, naar boven behaard, in een 

 langen, aan den rand gezaagden top versmald, witvliezig met breede, 

 groene middenstreep, naar boven bruinachtig of bruin aangeloopen. Er zijn 

 3 stempels. De urntjes (fig. 339) zijn eirond-kegelvormig, circa 6 mM lang, 

 meernervig, langgesnaveld (tot 2 mM), dichter of verspreid kort behaard, 

 geelgroen, ten slotte bruin. De snavel is slank, later met afstaande tanden. 

 De mannelijke aartjes zijn slank cylindrisch, staan meest dicht bijeen. Zij 

 hebben langwerpige, stekelpuntige, boven behaarde, witvliezige, naar boven 

 bruine kafjes met een smalle, groene middenstreep. De vruchten zijn 

 omgekeerd eirond tot eirond-kegelvormig, driekantig, groenachtig bruin tot 

 bruin. l|.. 1-9 dM. April— Juni. 



Deze soort gelijkt wel op C. vesicaria, doch is er door de behaarde 

 urntjes gemakkelijk van te onderscheiden. 



Een variëteit is /5. hirtaefórmis -') Pers. , waarbij de urntjes verspreid be- 

 haard zijn, de rest der plant geheel kaal is. Deze vorm gelijkt wel op 

 C. vesicaria, maar onderscheidt zich dadelijk door de behaarde urntjes. 



Zoowel bij C. hirta als bij de var. hirtaefórmis komt de vorm cladostdchya 

 voor, waarbij op de plaats der vrouwelijke bloem een aartje, dat verscheiden 

 vrouwelijke en verder eenige mannelijke bloemen draagt, ontwikkeld is, voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in weiden , op grazige plaatsen , ook op drogen zandgrond voor. Zij is bij 

 ons algemeen. De var. S. is tusschen Amsterdam en Haarlem, bij Goes, 



1) hirta = kortharig. 



-) hirtaefórmis = boistelvormig. 



