416 



CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



Cladium Mariscus 

 Fig. 345. 



5 Cladium 1) Patr. Br. 



C. Mariscus-) R. Br. Galigaangras (fig. 345). 



Deze plant is grijsgroen. Zij heeft een dikken, kruipenden wortelstok 

 met uitloopers. De stengel is rolrond, bebladerd, hol. De bladen zijn 

 tamelijk breed lijnvormig (meest omstreeks 1 — 1^ o cM breed), naar boven 

 scherp gekield, aan den versmalden top driekantig, aan de randen en aan 



de kiel door stijve, naar voren gerichte stekeltjes 

 ruw. De onderste bladen hebben een bruine tot 

 grijsbruine, ten slotte zwartbruine scheede, die 

 meest sterk netvormig geaderd is. 



De bloemen zijn 2-slachtig en zijn tot arm- 

 bloemige, slechts circa 4 mM lange aartjes ver- 

 eenigd, terwijl deze weer tot speren zijn bijeen- 

 gevoegd , wier laatste vertakkingen hoofdjesachtig 

 ineen zijn gedrongen. De speren zijn eindstandig 

 en ook in de oksels der bovenste bladen oksel- 

 standig, zij vormen een groote pluim. De oksel- 

 standige zijn korter dan hunne schutbladen, zij 

 zijn gesteeld, doch de stelen zitten vaak in de 

 scheeden der schutbladen verborgen. De kafjes 

 (fig. 345) staan spiraalvormig, zijn geelbruin, de 

 onderste 3 zijn kleiner, dragen geen bloemen, de bovenste 2 hebben bloe- 

 men in de oksels, waarvan de onderste meest mannelijk is. 



De bloemen hebben geen bloemdek, 2, zelden 3 meeldraden en een 

 vruchtbeginsel met een draadvormigen, grootendeels afvallenden stijl en 3 

 of 2 stempels. De vrucht (fig. 345) is eirond, in doorsnede rond, tot iets 

 meer dan 3 mM lang, bruin, kort toegespitst, bijna steenvruchtachtig. De 

 buitenste vruchtschil is glanzend, ten slotte bros en in korstjes uiteenvallend. 

 4. 9-18 dM. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op zand- en veengrond , ook veel aan plassen en moerassen en in duin- 

 pannen voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnamen. In het Land van Vollenhove heet de plant groene jagers, 

 in het Land van Hulst snijgras. 



6. Scirpus ■^) Tril. Bies. 



Bloeiwijze uit een of meer aartjes bestaand, eindelings, soms schijnbaar 

 zijdelings of een rijk vertakte speer vormend. Aartjes meest veelbloemig. 

 Kafjes spiraalvormig staand, de onderste meest grooter, het onderste of de 

 2 onderste zonder bloemen in hunne oksels. Bloemen 2-slachtig. Bloemdek 

 meest uit borstels bestaand, zelden ontbrekend. Meeldraden meest 3. Stem- 

 pels 3 of 2. Vrucht meest door het onderste deel van den stijl, dat blijft 

 zitten, gekroond. 



Bladen rolrond, stengelachtig of vlak. Zelden eenjarige, meest over- 

 blijvende planten. 



De meeste overblijvende soorten stemmen in wijze van groeien met de 



1) van het Grieksche clados: tak, misschien om de talrijke uitloopers of om de sterk 

 vertakte bloeiwijze. -) Mariscus, een verlatiniseering van het Keltische mar: veen. 



3) Latijnsche naam voor biesachtige planten, afgeleid van het Keltische cirs: touw. 



