424 



— CYPERACEAE. — 



FAMILIE 17. 



driekantig, tot bijna 3 mM lang, vuilwit tot bruinachtig of zwart. 2].. 8-30 

 dM. Juni, Juli, soms tot in den Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn sterk proterogyniscli , want 

 op het oogenblik, dat de meeldraden hun stuifmeel ontlasten, zijn de stem- 

 pels al verschrompeld. Zij zijn dus op bestuiving door vreemd stuifmeel 

 aangewezen. De inrichting der bladen is hier als bij Carex stricta. Ook 

 bij deze plant moet weer op de vele xerophytische eigenschappen gewezen 

 worden, die zij bezit, hoewel zij een moerasplant is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa in 

 en aan meren en langzaam stroomende wateren voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnamen. Behalve de namen bies, stoelenbies, mattenbies, die op 

 het gebruik der plant wijzen, gebruikt men in West-Friesland den naam 

 bobbel, op Zuid-Beveland sek, in het Land van Hulst slotbiezen. 



S. Tabernaemontani •) Gmel. Ruwe bies (fig. 355). 



Deze plant komt veel met Scirpus lacuslris overeen, doch verschilt er 

 van door de volgende kenmerken. Zij is bijna 

 steeds grijsgroen, de stengel is meest dunner en 

 lager, de scheeden missen vaker de schijf, despeer 

 is meest dichter en korter, de kafjes (fig. 355) zijn 

 ruw door tal van verheven puntjes, roestbruin (de 

 puntjes zijn donkerder), zij staan ten slotte meer 

 af. De helmknopjes zijn meest kaal, de bloemdek- 

 borstels zijn weinig langer dan de vrucht, vaak 

 tamelijk breed. De vruchten (fig. 355) zijn platbol , 

 meest niet meer dan 2 mM lang, vaak vrij donker 

 gekleurd. 4. 5-15 dM. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa aan slooten , oevers van 

 meren, op moerassige, ook zilte weiden voor. Zij 

 is bij ons vrij algemeen. 



S. püngens-) Vahl. (S. Róthii') Hoppe., S. americanus^) Pers.). Stekende 

 bies (fig. 356). 



Deze plant heeft een vrij ver voortkruipenden, vrij dikken, lichter of 

 donkerder bruin gekleurden wortelstok. Debloem- 

 stengel is meest stijf rechtopstaand, vrij dun, 

 scherp driekantig. De onderste bladen hebben 

 een zwartbruine tot geelbruine scheede, deze is 

 bij de hoogere groen , de bovenste 2 hebben een 

 tot meer dan 2 dM lange, meest gootvormige of 

 samengevouwen, geleidelijk toegespitste bladschijf. 



De meest niet zeer talrijke (meest 3-5) hoofd- 

 jesachtig samengedrongen aartjes vormen een 

 schijnbaar zijdelings staande speer, waarvan de 

 stelen nooit zeer lang zijn. Het schutblad is 

 bladachtig, tot 1,5 dM lang en zet schijnbaar 

 den stengel voort. De aartjes zijn meest niet 

 meer dan 1 cM lang, eirond tot langwerpig- 



Scirpus Tabernaemontani 

 Fig. 355. 



Scirpus pungens 

 Fig. 356. 



1) Tabernaemontani = Tabernaemontanus' 

 Rotti"s. 1) ameiicanus = Ameriknansch. 



-) pungens = stekend. 



•) Rothii = 



