428 



CYPERACEAE. 



FAMILIE 17, 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan slooten en in weiden, vooral op het alluvium voor. Zij is bij ons vrij 



zeldzaam. De var. ,'3. is bij Hoek van Hol- 

 land gevonden. 



S. rüfus') Schrad. (Blysmus ri'ifus Huds.). 

 Roode bies (fig. 361). 



Deze soort gelijkt veel op de vorige, doch 

 is er door de volgende kenmerken van te 

 onderscheiden. Zij heeft een rolronden sten- 

 gel, de onderste bladen hebben bleeke tot 

 zwartbruine, meest donkerbruine scheeden 

 en gootvormige, ongekielde, gladde schijven. 



De aar bestaat uit 3-6 aartjes, die 

 meest 3-, zelden 2-5-bloemig zijn. De 

 schutbladen van deze zijn meest veel kor- 

 ter dan de aar. De kafjes zijn eirond, 

 spits, drienervig, donkerkastanjebruin. De 

 bloemdekborstels ontbreken meest, zelden 

 zijn er eenige naar voren ruwe. De vrucht 

 is elliptisch, geelbruin. 2].- 1-4,5 dM. 

 Mei — Juli, soms weder in Augustus, Sep- 

 tember. 



/ Bloem 



5 Vrucht. 



Scirpus rufus 

 Fig. 361. 

 aar, 2 Vruchtaar, 5, 4 Kafjes, 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West-Europa 

 in weiden, waarschijnlijk alleen op zilten grond voor. Zij is bij ons zeldzaam 

 gevonden. 



6. Erióphorum ') L. Wollegras. 



Bloemen met een bloemdek, dat uit zeer vele, rechte, bandachtige draden 

 bestaat, die na den bloei ver boven de kafjes uitsteken en boven het aartje 

 witte vlokken wol vormen. Meeldraden 3. Stijl draadvormig, afvallend. 

 Stempels 3 Vrucht samengedrukt, driekantig. 



Bloemen tot groote, veelbloemige aartjes vereenigd. Kafjes spiraalvormig 

 staand, de onderste zonder bloemen in de oksels 



Wortelbladen veel langer dan de stengelbladen , zich meest in het aan de vor- 

 ming van den bloemstengel voorafgaande jaar ontwikkelend , tijdens den bloei- 

 tijd reeds grootendeels afgestorven. Kleinere of grootere kruidachtige planten. 



Biologische bijzonderheden. Alle soorten zijn door hare ruwe, kiezelzuur 

 bevattende bladen en stengels zeer slechte voedergewassen voor het vee. 

 De meeste soorten komen alleen in venen voor. 



De wollig pluizige vruchten worden door den wind verspreid en ook wel 

 door dieren medegenomen. 



Tabel tot liet deter mineeren der soorten van het geslacht Eriophor 11 ni. 



A. Slechts een eindelingsch , rechtopstaand aartje. Plant grijssrroen, dicht zodenvormend. 

 Stengelbladen met opgeblazen scheede. het bovenste of de 2 bovenste zonder blad- 

 schijf E. vaginatani blz. 429. 



B. Verscheiden aartjes in een eindelingsche speer, die ten slotte boven de schutbladen 



') rufus = vosrood. -) van het Grieksche erion: wol en pherein: dragen 



omdat het bloemdek na den bloeitijd liet aartje tot een wollige massa maakt. 



