FAMII.I1-. 17. 



— CYIM-RACr.AH. — 



429 



iiilslcekt 011 i'iiuiolijk ovfrliani;!. I'laiil levoiulit,'-, ten slotlu j,'e(.'l;itli[i>4 K'iocn. f-iljidcn 

 ;illc mcl een bladschijf. 



a. Stenjiel rond. Stelen der aartjes ulad. Kafjes laiKctvorniii; , loej^'espitst , eennervi),', 

 roodaclitii.; i^rijs. Sten.yelliladen lijnvorniii.; , j^'oolvormiL; gekield. 



E. polystacliyam biz. 429. 



b. Sten,i;el driekantii;. Stelen der aartjes fijn ru.uwaarts ruw. Aartjes kleiner. Kafjes 

 wat spits. 



aa. Steii.ueibladen smal iancetvorniii; , toeiiespitst, vlak. Kafjes eennervii,'. 



K. latirolium biz. 430. 



bb. Plant niet kruipende iiitloopers. Sten.uelbladen driekanli),'. Kafjes eirond, aan 



den voet ineernervii; K. i^racile biz. 431. 



Volksnamen. Terwijl de naam wollegras algemeen is, worden in ver- 

 schillende streken andere gebrnikt. In Friesland spreekt men van moarken, 

 ook evenals in het Oostelijk deel van Noord-Brabant van poesjes, in Sal- 

 land van beddepkius, aldaar en in Twente van veenpluis, in de Graafschap 

 Zutphen en in Salland van heidepluus, in het Noorden der Veluwe van 

 veengras en veenwol, op Texel van katoen, op Voorne en Beierland van 

 bosjes en plnisjes, in Noord-Limbiirg van pluisgras. 



E. vaginatum ' ) L- Wollegras (fig. 362). 



Deze plant vormt dichte, vaak groote zoden en is grijsgroen. Destengel 

 is beneden rond, boven driezijdig (fig. 362) en draagt slechts een rechtop- 

 staand, eindelingsch aartje. De wortel- en de 

 onderste stengelbladen hebben ten slotte rafelende, 

 lichtbruine, bij de hoogere vaak pnrperkleurige 

 scheeden en een draadvormige, van boven goot- 

 vormige, van onderen scherp gekielde bladschijf 

 met ruwen rand. De stengelbladen hebben een 

 opgeblazen scheede, het bovenste of de beide 

 bovenste missen de schijf. 



Het aartje is ovaal of langwerpig , tijdens den 

 bloeitijd niet veel meer dan 2 cM lang, stomp. 

 De kafjes (fig. 362) zijn langwerpig-lancetvor- 

 mig, lang toegespitst, vliezig, zilvergrijs, een- 

 nervig. De vruchten (fig. 362) zijn omgekeerd- 

 eirond, iets meer dan 2 mM lang, aan den top 

 afgeknot Of zelfs iets uitgerand , van een korte 

 stekelpunt voorzien , zwartbruin tot bijna zwart. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in hoogveen voor. Zij is bij ons vrij algemeen, ook op vochtigen heidegrond. 



Volksnamen. Behalve de bij het geslacht genoemde, worden hier nog 

 opgegeven snippegras en driemoorken (Friesland), moorke (Friesland en 

 Groningen), turfflok en biesgras (Groningen), lok (Groningen, Drente), flok 

 (Groningen, Friesland, Drente), pluus en mooren (Drente), dottergras 

 (Noord-Overijsel), kapokbloem (Waterland). 



E. polystachyum -) L. (E. angustifólium ■') Rth.). Veenpluis (fig. 363). 

 Deze plant is los zodenvormend, levendig-, ten slotte geelgroen. Zij 

 heeft een wortelstok met korte, schuine uitloopers. De stengel is rolrond. 



Eriophorum vaginatum 

 Fig. 362. 



4. 3-6 dM. Maart— Mei. 



1) vaginatum 

 smalbladiü;. 



scheedevoerend. -) polystachyum = veelaritj. 



') angustifolium = 



