452 



— GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



kelkkafjes (fig. 378) zijn langwerpig-lancetvormig, toegespitst, vaak bruin- 

 violet aangeloopen met ongevleugelde kiel. De beide bovenste kelkkafjes 

 (fig. 378) zijn met witte haren bezet, veel korter (nauwelijks 1 niM lang) 

 dan de eironde, generfde, glanzige, boven en vooral aan de kiel behaarde 

 onderste kroonkafjes (fig. 378). De vrucht is klein , niet veel meer dan 

 2 mM lang en vast door de kroonkafjes omsloten. 4- 5-20 dM. Juni, Juli. 



Vroeg afgesneden, voor den bloei is het gras voor het vee eetbaar, later 

 worden stengels en bladen zeer hard. 



De var. picta^j Nyman. met wit gestreepte bladen wordt vaak in tuinen 

 gekweekt. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bladen is als bij Carex 

 stricta (zi^ aldaar). 



De stempels, die iets uit de kafjes komen, kunnen eerst alleen door het 

 stuifmeel van oudere bloemen bestoven worden, later ook door dat uit de- 

 zelfde bloem en ten slotte zelfs door dat van jongere bloemen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan slooten, oevers, in vochtige weiden voor, vooral op zandgrond. Zij 

 is bij ons vrij algemeen. De var. picta is bij Rotterdam verwilderd gevonden. 



Volksnaam. In Friesland heet de plant roggegras. 



H. odorata •) Whinbg. 

 Deze soort heeft 



4. Hieróchloa-) Gmel. 



(H. borealis^) R. S.). Veenreukgras (fig. 379). 



een tot 3 dM langen, kruipenden wortelstok met tot 

 4 cM lange leden en tot 7 mM lange, 

 spoedig vergaande, toegespitste schubbetjes. 

 Uit dien wortelstok komen bloeiende sten- 

 gels en korte loten , die het volgend jaar 

 zullen bloeien. De stengels zijn 1-2 mM 

 dik, aan den voet vaak dicht bundelsgewijs 

 vertakt (soms zijn er wel 20 stengels), recht- 

 opstaand, glad, meest alleen beneden be- 

 bladerd. De bladen der niet-bloeiende 

 loten zijn tot 3 dM lang, meest 5-8 mM 

 breed, aan den rand van voren ruw, met 

 een grijsgroene, doffe bovenzijde naar on- 

 deren gericht en een levendig groene, 

 glanzende onderzijde naar boven gekeerd. 

 De bladen aan den bloemstengel zijn 1-3 

 cM lang, kort eirond tot lancetvormig. De 

 scheeden zijn glad, het tongetje is 2-4 mM 

 lang, toegespitst. 



De pluim staat uitgespreid, is in omtrek 

 langwerpig-eirond, tot 1,5 dM lang en 7 

 tijdens den bloeitijd afstaand , heen en 



De stelen der 



Hieróchloa odorata 



Fig. 379. 



a aartje, b kelkkafje, c stamper met 



bloemdekschubbetjes. 



cM breed, de takken zijn 



weer gebogen en dragen aan den voet verscheiden takjes. 



1) picta = bont. -') van het Grieksche hieros: heilig en chloa: gras. De plant werd 



waarschijnlijk als heilig beschouwd , omdat ieder aartje hier meest 3 bloemen heeft en 

 ieder dezer 3 meeldraden heeft, zoodat het oude heilige getal hier 2-maal voorkomt. 

 3) odorata = welriekend. ') borealis = Noordsch. 



