FAMILIE 18. — GRAMINAE. — 453 



aartjes zijn 1-4 iiiM lang, onder de aartjes verdikt, glad en kaal. De 

 aartjes zijn breed rondachtig tot eirond, bruin gekleurd, glanzend en bestaan 

 uit 2 (of 1) mannelijke bloemen en een tweeslachtige bloem aan den top. De 

 beide onderste kelkkafjes zijn langwerpig-eirond (5-6 niM lang), kort toege- 

 spitst, vaak aan den top uitgevreten getand, wit droogvliezig, glanzend, 

 aan den voet geelbruin , vaak iets roodachtig aangeloopen , niet veel langer 

 dan de kroonkafjes. Zij zijn gekield en vrij wel even lang. De beide 

 bovenste kelkkafjes (de onderste der beide mannelijke bloemen) zijn lang- 

 werpig, ruw gepunt, aan den rand ruwharig gewimperd, bijna even groot 

 als de onderste, beide, of althans het onderste, dragen in hun oksel een 

 mannelijke bloem met 3 meeldraden, en hebben onder den top een zeer 

 korte, nauwelijks boven het kafje uitstekende, rechte naald en een bovenste 

 kroonkafje, dat 2 kielen heeft en naar binnen geslagen randen. De twee- 

 slachtige bloem aan den top heeft meest 2 meeldraden, een bovenste kroon- 

 kafje met een kiel, een onderste kroonkafje zonder naald, dat evenals de 

 bovenste kelkkafjes donkerbruin is. Er zijn 2 langwerpige, spitse schubbetjes. 

 De stijl is vrij kort met bijna vedervormige, circa 2 niM lange, weinig of 

 niet uit het aartje stekende stempels. De vrucht is rolrond-eirond, weinig 

 samengedrukt, zeer klein (nauwelijks 2 mM lang), de rest van den stijl zit 

 er nog op. 2].. 2-6 dM. April— begin Juni, zelden Augustus, September. 



De plant riekt vrij sterk naar cumarin. Zij is daardoor en door de klok- 

 vormige aartjes, waarin de kelk- en kroonkafjes bijna even lang zijn, 

 gemakkelijk van andere grassen te onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in meer droge 

 en ook vrij vochtige weiden, aan slootkanten en in boschjes in Midden- en 

 Noord-Europa voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



Volksnamen. De plant heet in Oost-Drente en de Duinstreek honiggras, 

 in Noord-Overijsel en Zuid-Holland veenreukgras. 



o. Aiithoxanthum ^) L. Reukgras. 



Kelkkafjes 4, de beide onderste gekield, toegespitst, zeer ongelijk, het 

 onderste 1-nervig, dunvliezig, half zoo lang als het 3-nervige, ook breed- 

 vliezig gerande tweede. De beide bovenste kelkkafjes zijn veel korter, 

 nauwelijks half zoo lang als het tweede, iets 2-kielig, behaard, aan den 

 top uitgerand, aan den rug van een knievormig gebogen gedraaide naald 

 voorzien. Aartjes 1-bloemig. Onderste kroonkafje rondachtig, stomp, het 

 smallere bovenste omvattend, doorzichtig. Schubbetjes ontbrekend. Meel- 

 draden 2, voor en achter staand. Stijl en draadvormige stempels lang, de 

 laatste uit den top der kroonkafjes te voorschijn komend. Vrucht eirond, 

 weinig samengedrukt. 



Vrij lage (niet meer dan 5 dM hooge) , overblijvende of eenjarige grassen , 

 die meest aan den voet bundelvormig vertakt zijn. Stengel meest geknikt 

 opstijgend. Pluim meest dicht, aarvormig samengetrokken. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht An thoxanthuni. 



A. Stengels naar boven niet vertakt. Beide onderste kelkkafjes toegespitst, zender bijzondere 

 stekelpunt er op, het tweede kaal. Beide bovenste kelkkafjes weinig langer dan het 

 onderste kroonkafje A. odoratum blz. 454. 



1) van het Grieksche anthos: bloem en xanthos: geel, naar de kleur der pluim na den 

 bloeitijd. 



