454 



— GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



Anthoxanthum odoratum. 

 Fig. 380. 



B. Stengels sterk vertakt. Beide onderste kelkkafjes scherp toegespitst, met duidelijke 

 stekelpunt. Beide bovenste kelkkafjes met naalden, die meest ver uitsteken boven de 

 onderste kelkkafjes A. Puelü blz. 455. 



A. odoratum!) L Reukgras (fig. 380). 



Deze soort is zodenvormend. Zij heeft vele reciitopstaande of opstijgende 

 stengels, die naar boven niet vertakt zijn en glad of evenals de scheeden 

 ruw zijn. De bladen zijn vrij smal (3-6 mM breed), de wortelstandige zijn 

 kort of tot bijna 3 dM lang, de stengelstandige zijn aanzienlijk korter, 

 vaak niet meer dan 2,5-5 cM lang, vooral aan den voet gewimperd, vaak 

 van boven, zeldzaam aan weerszijden behaard. De scheeden, althans de 

 onderste, zijn min of meer sterk behaard. Het tongetje (fig. 380) is vrij 



lang (tot 2 mM), afgeknot, vaak boven franje- 

 achtig. 



De pluim is langwerpig, 2-7 cM lang en V2-2 

 cM breed, meest in het onderste derde deel het 

 dikst, naar weerszijden versmald. De beide on- 

 derste kelkkafjes (fig. 380) zijn toegespitst, 

 zonder opgezette stekelpunt, het onderste is 

 3-5 mM lang, eirond, het tweede 7 mM lang, 

 langwerpig, alleen op de nerven door korte tand- 

 jes ruw of gewimperd, overigens kaal, zelden 

 behaard. De beide bovenste kelkkafjes zijn be- 

 haard, 3 mM lang, weinig langer dan het tot 

 bijna 2 mM lange onderste kroonkafje, de naald 

 van het derde (tot 5 mM lang) is meestal iets 

 langer (fig. 380) dan die van het vierde en korter of langer dan het tweede 

 kelkkafje. De stijl en de stempels zijn tot bijna 1 cM lang. De vrucht is 

 zeer klein (bijna 2 mM lang), koffiebruin, vast door het licht kastanjebruine, 

 dofglanzende, onderste kroonkafje omsloten. Dit is uit een breeden voet 

 slank toegespitst en van een breeden, witvliezigen rand voorzien, die 

 schuin over de eene zijde der vrucht loopt. 2|. 1-5 dM. April— Juni, 

 soms ook later. 



Deze plant riekt sterk naar cumarin , de stof, die ook den eigenaardigen 

 geur aan Asperula odorata mededeelt. Die geur deelt zich ook aan het 

 andere hooi uit zulk een weide mee. De plant zelf heeft weinig voeder- 

 waarde, zij is trouwens in den maaltijd ook al verdroogd. 



De monstrositeit compositum Jansen et Wachter, met schijnbaar vertakte 

 bloeiwijzen (het lijkt of er 3 aren op den bloemstengel staan, maar in 

 werkelijkheid zijn de 2 zijdelingsche, slechts verlengde takken van de aar- 

 pluim) is bij Rotterdam gevonden. 



Biologische bijzonderheden. Deze plant heeft een xerophytischen bouw, 

 want de bladen rollen zich bij droog weer buisvormig op. 



De bloemen zijn proterogynisch. De helmknopjes laten hun stuifmeel 

 eerst los, als de stempels er naast al 2 dagen geschikt zijn, om het te ont- 

 vangen, maar deze kunnen dit nu niet meer, zoodat de plant op kruisbe- 

 stuiving is aangewezen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa in 

 droge en vrij droge weiden en in bosschen voor. Zij is bij ons zeer algemeen. 



Volksnaam. In Waterland heet de plant kattestaart. 



1) odoratum = welriekend. 



