FAMILIE 18. 



— GRAMINAE. — 



455 



Anthoxanthum Puelii 

 Fig. 381. 



A. Puélii ') Lecoq et Lam. (A. aristatiim -) Boiss.). Slof hakken (fig. 381). 



Deze soort is aan den voet biindeivormig vertakt. De stengel is rechtop- 

 staand of opstijgend, glad, vaak ook hoogerop sterk vertakt. De bladen 

 zijn vrij smal , meest niet meer dan 2 mM breed 

 en meer dan 5 cM lang, toegespitst, meest alleen 

 aan den voet gebaard-gewimperd, overigens kaal. 

 De bladscheeden zijn behaard of vaak ook de 

 onderste kaal. Het tongetje is tot 3 mM lang, 

 toegespitst, vaak franjeachtig (fig. 381). 



De pluim is kort, langwerpig tot cylindrisch, 

 meer of minder los, 1-5 cM lang en bijna 2 cM 

 breed. De aartjes zijn 5-8 mM lang, aan den voet 

 vaak afgebroken, de onderste zijn vaak bijna 

 horizontaal afstaand of teruggeslagen. De beide 

 onderste kelkkafjes (fig. 381) zijn scherp toegespitst 

 met duidelijke, vaak meer dan ^ .> mM lange stekel- 

 punt, kaal. De béide bovenste kelkkafjes (fig. 381) 

 zijn 3 mM lang, circa dubbel zoo lang als het onderste kroonkafje, hunne 

 naalden steken meest ver uit buiten de onderste kelkkafjes. De vrucht is 

 1-2 mM lang, lichtbruin, buikig, grootendeels vast door het onderste kroon- 

 kafje omsloten, doch er uitstekend. Dit onderste kroonkafje is in dien tijd 

 donkerkastanjebruin, in de bovenste helft iets verbreed, smal vliezig gerand. 

 Overigens komt de plant met de vorige overeen. 0. 4-40 cM. Mei— Juli, 

 soms ook een tvc^eede generatie* in Augustus, September. 



De plant riekt ook naar cumarin, maar de geur is stekender. 



Een var. is 5. vülósum ') Aschers. et Gr. met zacht behaarde aartjes. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Waarschijnlijk behoort de plant 

 oorspronkelijk in het gebied der Middellandsche Zee thuis. Zij is waar- 

 schijnlijk in het Napoleontische tijdperk tusschen 1805 en 1813 in Duitsch- 

 land ingevoerd, doch daar eerst omstreeks 1850 bemerkt. Van N. W. 

 Duitschland is zij waarschijnlijk naar ons land overgekomen. Zij groeit op 

 grazige plaatsen, vooral op zandige gronden, aan wegranden en in het 

 koren. Zij is op sommige plaatsen, vooral in het koren , een lastig onkruid, 

 daar de zeisen der maaiers er stomp door worden gemaakt. Bij ons is zij 

 eerst in Twente, later ook in den Achterhoek van Gelderland op verschil- 

 lende plaatsen, verder bij Apeldoorn, Loenen en Harderwijk gevonden. De 

 var. is bij Rotterdam gevonden. 



Volksnamen. In Noord-Overijsel , Twente, de Graafschap Zutphen en den 

 Achterhoek van Gelderland heet de plant slofhakken, in Twente ook gan- 

 zemiel en vrouwenhaar, bij Lochem horstenroet. 



6. Leérsia^) Sw. 



L. oryzoides') Sw. (Oryza') clandestina •) A. Br.). Rijstgras (fig. 382). 



Deze plant heeft een wortelstok met circa 1 dM lange, bijna geheel door 

 de iets opgeblazen (2 cM lange) schubvormige deelen bedekte, uitloopers 

 met leden van 2 a 3 cM lengte. De stengel is vaak aan den voet sterk 



1) Puelii = Puel's. naar T. Puel . Fransch geneesheer f 1890. -) aristatum = naalddragend. 

 ■^) villosum = donzig. *) naar J. D. Leers, apotheker in Hernborn f 1774. ó)oryzoides = 

 rijstachtig. '') verwant aan de rijst, Oryza sativa. ') clandestina = verborgen. 



