FAMILIE 18. 



GRAMINAE. 



457 



behaarde bladschijf met ruwen rand. liet tonj^etje (fig. 383) is zeer kort en 

 loopt in een rij haren uit. 



De aren staan meest 3-5 bijeen, zijn vinj^ervor- 

 mig geplaatst, zeer smal, 2-5 cM lang, door de 

 afstaande kelkkafjes vaak tot 4 mM breed, meest 

 iets naar buiten gekromd. De aartjes staan in 2 

 dicht bij elkaar staande rijen (niet tegenoverstaand), 

 zij zijn weinig meer dan 2 niM lang en hebben een 

 boven de onderste volkomen bloem verlengde spil, die 

 een weinig ontwikkelde bloem draagt. De kelk- 

 kafjes zijn smal, eennervig, gekield, aan de kiel 

 kortharig gewimperd, het onderste is lancetvormig, 

 spits, het bovenste langwerpig-eirond, toegespitst, 

 beide zijn vrijwel evenlang afstaand, korter dan 

 het breedere onderste kroonkafje Dit is (fig. 383) 

 eirond, spits, aan rand en kiel behaard, bootvor- 

 mig, 3-nervig en omvat het op den rug gegroefde 

 bovenste kroonkafje Er zij 2 vleezige, afgeknotte schubbetjes. Destempels 

 zijn bijna wijwaterkwastvormig, komen onder den top van het aartje te 

 voorschijn en zijn roodbruin. 2].. 1-4 dM. Juli— September. 



Biologische bijzonderheid. De plant is als Corynephorus canescens, Fes- 

 tuca ovina en Psamma arenaria xerophytisch gebouwd, o.a. doordat de 

 bovenzijde der bladen gegroefd is, in welke groeven de huidmondjes liggen , 

 die door het samenrollen der bladen, als het zeer droog is, grootendeels 

 ingesloten worden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa aan zandige hellingen, op muren en aan wegkanten voor. Zij is bij 

 ons vrij zeldzaam. 



Cynodon Dactylon 

 Fig. 383. 



S. stricta -; 

 De plant 



8. Spartiua ') Schreb. 



Roth. S I ij k g r a s (fig. 384). 



heeft een lang kruipenden, vrij diep in den bodem gaanden 

 wortelstok met 1-2 cM lange leden. De stengel 

 is meest stijf rechtopstaand, geheel glad, iets 

 vleezig, kaal, van boven purper aangeloopen. 

 Hij schrompelt bij het drogen rimpelig ineen. 

 De bladen reiken meest nauwelijks tot den voet 

 der aren, zijn vrij stijf, lichtgroen met meest 

 5-10 cM lange, 3-4 mM breede, stekelpuntig 

 toegespitste, naar boven min of meer ingerolde, 

 gladde en kale schijven. De scheeden zijn glad 

 en kaal , in drogen toestand overlangs geribd , 

 de bovenste zijn vaak purper aangeloopen. 



De as der bloeiwijze is dik, vaak even breed 

 als de dikte van een aartje. De aartjes zijn tot 

 2-4 (soms 1) aren vereenigd , die rechtopstaand, 

 tot 7 cM lang, circa 4 mM breed zijn, 

 terwijl de eindelingsche meest min of meer langgesteeld is (tot 4 cM 



Spartina stricta 

 Fig. 3^4. 



1) van het Grieksche spartinè: touw of koord. Misschien werden de stengeis om hunne 

 stijfheid voor binden gebruikt. -) stricta — stijf. 



