FAMILIE 18. 



— GRAMINAE. — 



461 



Alopecurus pratensis 

 Fig. 387. 



A. pratensis ') L. \' O s s e il s t a a r t (tijf. 387). 



Deze plant is meest j^^ras^roen. Zij heeft een kort kruipenden wortelstok 

 en een rechtopgaanden of aan den voet geknikten , gladden stengel. De 

 bladen hebben aanliggende, bij de bovenste iets opgeblazen, gladde scheeden 

 en tot bijna 1 cM breede, meest geleidelijk toegespitste, van boven ruwe 

 schijven, terwijl het tongetje tot meer dan 4 niM lang en stomp is. 



De aarpluim is kort- tot lang-cylindrisch, meest 3-7 cM langen tot 1 cM 

 dik. Zij is meest stomp en de takken dragen 4-10 aartjes. Deze zijn breed 

 eirond. De kelkkafjes (fig. 387) zijn tot het midden 

 vergroeid , zacht en dicht behaard , niet geleed 

 (de middennerf loopt recht van boven naar onderen), 

 breed lancetvormig, 5 mM lang, spits, rechtop- 

 staand of samenneigend. De randen zijn zwakker 

 gewimperd dan de lang zijdeachtig behaarde kiel, 

 de kafjes zijn witachtig met een groene kiel en 2 

 groene zijnerven , zij zijn vaak rood- of zwart- 

 achtig aangeloopen. Het onderste kroonkafje (fig. 

 387) is witachtig met 3 groene nerven , de tot 9 

 mM lange naald komt meest uit het onderste ^ 4-' ... 

 deel van de rugzijde en steekt vaak niet buiten de 

 kafjes uit. Het bovenste kroonkafje ontbreekt of 

 is klein. 2].. 3-10 dM. Mei— Juli. 



De variëteit i. obscürus -) Led. heeft meest lange , 

 tot 1 dM lange uitloopers, een dikkere, meest kortere (tot 5 cM lang) aar- 

 pluim, die zwartachtig is aangeloopen. 



Als monstrositeiten moeten vermeld worden compósitum Wachter et Jansen 

 (zie Anthoxanthum odoratum) en vivipdrum met tot uitspruitsels uitgegroeide 

 aartjes. 



De soort wordt wel verward met Phleum pratense, doch deze grassoort 

 bloeit eerst, als de vossenstaart reeds in vrucht staat. 



Biologische bijzonderheid. De inrichting der bloem met het oog op de 

 bestuiving is als bij Anthoxanthum odoratum. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is een der beste 

 voedergrassen in vruchtbare weiden en wordt daarom in kunstweiden vaak 

 gezaaid. Zij komt in geheel, doch vooral in Midden- en Noord-Europa 

 voor. Zij is bij ons algemeen. 



De var. S. obscürus is bij Amsterdam gevonden , de monstr. compósitum 

 is meermalen gevonden, de monstr. viviparum zeldzaam. 



Volksnamen. In Groningen heet de plant vossenstaart, in Waterland 

 wilde garst, in Zuid-Holland knopgras. 



A. bulbósus O L. Knolvossenstaart (fig. 388). 



Deze soort heeft een wortelstok, die tot een tot 8 mM dikken, breed 

 eironden knol verdikt is. Daaruit komt meest slechts een rechtopstaande 

 of opstijgende, dunne, slappe, gladde stengel en soms nog eenige niet- 

 bloeiende. De bladen hebben vrij dunne, los aanliggende scheeden en tot 

 15 cM lange, meest weinig meer dan 1 mM breede, smal lijnvormige, 

 samengevouwen , van boven ruwe schijven, terwijl het tongetje zeer lang 

 (tot 4 mM), teer, spits of aan den top getand is. 



1) pratensis = weide. 



-) obscürus = donker. 



') buibosus = boldragend. 



