462 



GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



Alopecurus bulbosus 

 Fig. 388. 



De aarpluim is meest 1-4 cM lang, nauwelijks 3 mM dik (dus smal), 

 naar den top versmald en steekt meest ver uit de 

 bovenste, iets opgeblazen scheede. De kelkkafjes 

 (fig. 388) zijn alleen aan den voet vergroeid, niet 

 geleed (de middennerf loopt er recht van beneden 

 naar boven in), 3 mM lang, spits, witachtig met 

 3 breede, groene nerven, smal gevleugeld, dicht 

 met iets aanliggende haren bezet, duidelijk langer 

 dan het onderste kroonkafje (fig. 388). Dit is stomp, 

 met 3 groene nerven, de tot 6 mM lange, knievor- 

 mig gebogen naald is geheel aan den voet beves- 

 tigd. Het bovenste kroonkafje ontbreekt of is klein. 

 4. 1-5 dM. Mei— Juli. 



Door den knol en de smalle aarpluim is deze 

 soort van A. pratensis te onderscheiden, van A. 



geniculatus en A. fulvus ook door de gekielde, boven iets gevleugelde 



kelkkafjes. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 



Zuid-Europa in vochtige, zilte weiden voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



A. utriculatus 1) Pers. Blaasvossenstaart (fig. 389). 



Deze soort is aan den voet bundeivormig vertakt en vormt meest tal van vrij slappe, 

 geknii<t opstijgende of uit een liggenden voet opstijgende , 

 gladde stengels. De wortelstandige bladen hebben aan- 

 liggende, de stengelstandige (vooral de bovenste) in 

 de onderste helft aanliggende, in de bovenste helft 

 blaasvormig opgezwollen, gladde, kale, zelden met 

 enkele lange haren bezette scheeden. De schijf der onderste 

 bladen is smal lijnvormig, meest nauwelijks 2 mM breed, 

 iets stomp, glad, die der bovenste tot 3 mM breed, vaak 

 samengevouwen , geleidelijk toegespitst, van boven iets 

 ruw. Het tongetje is zeer kort, ontbreekt bijna. 



De aarpluim is meest 1,5-2,5 cM lang en tot 1 cM breed, 

 langwerpig-eirond tot kort cylindrisch, de takken dragen 

 slechts 1-2 vrij groote aartjes. De kelkkafjes (fig. 389) zijn 

 6 a 7 mM lang, tot het midden verbonden, boven het 

 midden door een naar buiten uitstekende overdwarse 

 lijst geleed en plotseling in een groen gekleurde, meest 

 platgedrukte, op den rug gegroefde spits, die door de 

 naar binnen geslagen randen hoornachtig schijnt, uitge- 

 trokken. Het onderste deel der kelkkafjes is aan de rugzijde lang behaard tot borstelig 

 gewimperd en wordt bij rijpheid hard. Het onderste kroonkafje (fig. 389) is 6 mM lang, 

 aan den voet met de randen zakachtig verbonden, beneden wit, boven met 3 dichtbijeen- 

 staande en 2 meer verwijderde, in den groenen top uitloopende groene nerven. Op den 

 rug zit in het onderste derde deel een tot 1,5 cM lange, knievormig gebogen naald, die 

 meest ver buiten het aartje uitsteekt. Het bovenste kroonkafje ontbreekt of is zeer klein. 

 De vrucht is eirond, platgedrukt, met zijdelings geplaatsten stijl. 03, misschien ook O- 



2-5 dM. April— Juni- 

 Deze soort is door de sterk opgeblazen scheede der stengelbladen te onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en Zuid-Oost-Europa in 

 vruchtbare weiden voor. Bij ons is zij alleen aangevoerd, bij Middelburg, gevonden. 



A. geniculatus -')L. Geknikte vossenstaart (fig. 390). 

 Deze soort is grijsgroen. Zij heeft verscheidene slappe stengels, die meest 

 uit een neerliggenden voet geknikt opstijgen en glad zijn. De bladen hebben 



Alopecurus utriculatus 

 Fig. 389. 



1) utriculatus = zakvormig. 



-) geniculatus .= knievormig, geknikt. 



