FAMILIE 18. 



— GRAMINAE. 



467 



Phleum arenarium 

 Fiij. 395. 



De aarpluim is ovaal tot langwcrpig-cyliiidrisch , meest 1,5-3 cM lang en 

 meest 8 mM breed, stomp, aan den top en vaak ook naarden voet duide- 

 lijk versmald. De takken zijn meest circa 5 mM 

 lang, vrij. De aartjes zijn omstreeks 3 mM lang, 

 eirond, alle duidelijk naar voren gericht. De spil 

 van het aartje is iets over de bloem verlengd. De 

 kelkkafjes zijn geleidelijk kort toegespitst (dus met 

 zeer korte naald), aan de kiel tot de inplanting 

 der naald met lange, borstelige haren kamvormig 

 gewimperd , de haren zijn minstens zoo lang als 

 de halve breedte van het aartje. De kelkkafjes 

 (fig. 395) zijn 2 a 3 maal zoo lang als het behaarde 

 onderste kroonkafje. De schubbetjes ontbreken , 

 ook de stijl ontbreekt bijna. ©. 3-30 cM. Mei, 

 Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in West- en Zuid-Europa aan het zandig zeestrand en in de 

 duinen voor. Zij is bij ons vrij algemeen, vooral in de duinen. 



P. asperum ') Jacq. Scherp doddegras (fig. 395a). 



Bij deze soort is de plant bundeisgewijs vertakt en heeft eenige of meer rechtopstaande 



of gel<nikt opstijgende, vaak vertakte, gladde stengels. De 

 bladen hebben een gladde of iets ruwe scheede (de bovenste 

 duidelijk opgeblazen) en een 2-10 cM lange en 4-10 mM 

 breede, meest vrij plotseling versmalde, boven ruwe 

 schijf. Het tongetje is tot 3 mM lang, stomp afgesneden. 

 De aarpluim is stijf, zeer dicht, cylindrisch, meest naar 

 boven iets versmald , 2-8 cM lang en 3-6 niM dik met 

 1-5 mM lange pluimtakken. De aartjes zijn wigvormig 

 tot omgekeerd hartvormig, 2 mM lang. De kelkkafjes zijn 

 uit een bijna steelachtig versmalden voet breed driehoekig, 

 opgeblazen, met een korte naald. Het onderste kroon- 

 kafje is bruin, vliezig en omsluit de doorschijnende, 

 eironde vrucht. 1-4 dM. O. Mei — ^Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt op akkers, zonnige heuvels en steenachtige plaatsen, 

 Phleum asperum vooral op kalkgrond in Zuid-Europa voor. Bij ons is zij 



Fig. 395a. alleen aangevoerd bij Amsterdam gevonden. 



12. Polypógon -) Desf. 



P. monspeliénsis •') Desf. Baardgras (fig. 396). 



Deze plant is aan den voet bundelvormig vertakt en vormt meest vele rechtopstaande of 

 meest opstijgende, vaak aan den voet vertakte, onder de pluim iets ruwe stengels. De 

 bladen hebben een vrij ruwe, aanliggende of de bovenste een zwak opgeblazen scheedeen 

 een aan weerszijden ruwe, tot 3 dM lange en tot 9 mM breede schijf, die in de jeugd 

 opgerold is. Het tongetje is zeer groot, tot 8 mM lang, stomp, lancetvormig, vaak van 

 franje voorzien. 



De aarpluim is langwerpig-cylindrisch, tot 12 cM lang, tot meer dan 2 cM dik, iets ge- 

 lobd, dicht, steeds bleek. De aartjes zijn klein, eenbloemig, zij vallen bij rijpheid geheel 

 met de kelkkafjes en een klein stomp deel van den steel der aartjes af, de rest van dien 

 steel blijft staan. De spil is niet boven de bloem verlengd. De kelkkafjes zijn vrij gelijk, 

 langwerpig, circa 2 mM lang, kort behaard, aan de kiel door iets gebogen, breede haren 



') asperum = scherp. -) van het Grieksche polys: veel en pógón: baard, om de 



gebaarde aar. •') monspeliénsis = Montpellier's. 



30* 



