468 



— GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



gewimpeid, witachtig met een groene middenstreep, op den kort en stomp tweelobbigen 

 top met een tot 7 mM lange, bijna rechte naald. Het onderste kroon- 

 kafje is zeer kort (1 mM), vrij spits, franjeachtig gevvimperd, onder 

 den top kort genaaid. Het bovenste kroonkafje is aanwezig. Er zijn 

 2 ongedeelde, kale schubbetjes. De stijl ontbreekt bijna, de stempels 

 zijn vedervormig en treden zijdelings uit het aartje. ■. 2-4 dM. April— 

 Juni, soms ook later. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtigen, 

 vaak zilten zandgrond in het Gebied der Middellandsche Zee en van 

 den Atlantischen oceaan voor. Zij is bij ons alleen vroeger bij Leiden, 

 Wassenaar, Werkendam en Zwijndrecht gevonden. 



Op een met sumac , uit Italië afkomstig, bemest klaverveld is vroeger 

 bij Apeldoorn gevonden Gastridium lendigerum Gaiid. Deze grassoort 

 is dadelijk te herkennen aan de pluim, die als met kleine, blanke kor- 

 reltjes bezet is, welke gevormd worden door de opgeblazen onderste 

 deelen der kelkkafjes. 



Zij behoort in Zuid-Europa thuis. 



Polypogon 

 monspeliensis 



Fig. 396. 

 1 aartje, ab kelk- 

 kafjes, 2 bloem. 



13. Chamagróstis ') Borkh. 



C. minima-) Bori<h. (Mibóra -) minima Desv.). Dwerggras (fig. 397). 



Deze grassoort is teer en groeit in kleine, dichte zoden. De stengel is draaddun, recht- 

 opstaand, meest gewonden, glad, alleen aan den voet bebladerd , meest 3 maal zoo lang 

 als de bladen. De laatste zijn 1-6 cM lang met smal lijn- 

 vormige, borstelvormige, meest samengevouwen bladschijf en 

 bijna tot boven gesloten scheede. Het tongetje is circa 1 mM 

 lang, vrij breed, afgeknot, stengelomvattend. 



De aartjes zijn tot een enkelvoudige, tweerijige aar ver- 

 eenigd, zij zijn eenbloemig, duidelijk (' .j-\ mM) gesteeld, de 

 stelen vormen aan de buigingen vaak de schijnbare voort- 

 zetting van de as der aar. De aartjes zijn zeer klein, circa 

 1,5 mM lang, rechtopstaand-aanliggend, vaak alle naar eene 

 zijde overgebogen. De spil der aartjes is over de bloem 

 verlengd. De kelkkafjes (fig. 397) zijn bijna even lang, boot- 

 vormig, op den rug afgerond, aan den voet (vooral het 

 onderste) iets uitgehold, vrij. aanzienlijk langer dan de kroon- 

 kafjes, aan den voet plotseling afgeknot, hier onregelmatig 

 getand, purperviolet aangeloopen. De kroonkafjes (fig. 397) 

 zijn even lang, afgeknot, boven getand, van buiten ruw be- 

 haard, het onderste is ongekield, 5-nervig en omvat het bovenste. De vrucht (fig. 397) is 

 eirond, klein, rossig. G. 3-18 cM. Maart— Mei. 



Voorliomen in Europa en in Nederland. De plant komt, echter vrij onbestendig, in 

 West-Europa in zandvelden, meest op kalkarmen grond voor. Zij is bij ons in een duin 

 bij 's-Gravenhage, bij Bussum en Oudenbosch gevonden. 



Chamagróstis minima 

 Fig. 397. 



14. 



Agróstis^J 



L. Struisgras. 



Aartjes klein (niet meer dan 4 niM), eenbloemig. Kelkkafjes ongenaaid, 

 hoogstens in een smalle punt uitloopend, langer dan het onderste kroon- 

 kafje, vaak ongelijk. As van het aartje aan den voet onder het kroon- 

 kafje meest met haren bezet, die echter bijna steeds korter zijn dan de 

 breedte van het kroonkafje, niet boven de bloem verlengd. Onderste kroon- 

 kafje dunvliezig, meest 5-nervig, op den rug meest onder het midden met 

 een knievormig gebogen kafnaald , soms naast de naald nog met 2 korte 



1) van het Grieksche chamae: dwergachtig en agrostis: veldgras. -) minima = 



kleinste. '<) van het Latijnsche minima: kleinste en het Grieksche bora: voedsel. 



4) van het Grieksche agroostis, waarmede allerlei wilde kruiden en grassen werden aan- 

 geduid. Het is afgeleid van agros : veld en grastis: gras. 



