476 



GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



Calamagrostis neglecta 

 Fig. 406. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden-Europa op vochtige 

 zandige of steenachtige plaatsen, op open plekken in bosschen, zelden in weiden voor. Zij 

 is bij ons aan den kant van het Haarlemmermeer bij Bennebroek, aan de oevers van het 

 Zwarte meer bij Nieuw-Dordrecht, bij den Haag, op een muur te Heemstede en op den 

 Uienpas gevonden. 



C. neglécta i) P. B. (C. stricta -') Spr.^ S t ij f s t r u i s r i e t (fig. 406). 

 Deze soort heeft een wortelstok, met dunne, kruipende uitloopers, die vers:heiden dM 

 lang worden en meest 1 of 2-4 (soms 9) rechtopstaande, gladde, alleen onder de pluim 



vrij ruwe, vrij dunne stengels en enkele nietbloeiende loten. 

 De bladen zijn van onderen grasgroen, glanzend, vanboven 

 grijsgroen, dof. Zij hebben een nauw aanliggende, gladde 

 scheede en een vaak zeer smalle (meest 3 mM breede), van boven 

 zeer, van onderen iets ruwe, geleidelijk toegespitste schijf, 

 die bij de bovenste bladen vaak bijna ontbreekt. Het ton- 

 getje is tot 4 mM lang, meest franjeachtig. 



De pluim is alleen tijdens den bloei wat uitgespreid , daar- 

 voor en daarna zeer dicht, de takken zijn zeer ruw. De 

 aartjes zijn vrij breed, licht roodbruin, zelden violet aange- 

 loopen. De kelkkafjes (fig. 406) zijn circa 3 mMlang, breed 

 eirond, spits, het onderste is iets langer dan het bovenste. 

 De haren aan de as van het aartje zijn onder het midden 

 van het onderste kroonkafje geheel of bijna afgebroken, de 

 langste haren staan aan weerszijden van dit kroonkafje en 

 staan daar min of meer samengedrongen. De as der aartjes 

 is boven de inplanting der bloem verlengd tot een boven 

 penseelachtig behaard uitsteeksel. Het onderste kroonkafje 

 (fig. 406) is omstreeks 2,5 mM lang, naar den top toe aan de randen en tusschen de ner- 

 ven doorschijnend, breed, aan den top afgeknot, getand, slechts weinig langer dan de 

 haren. De naald is borstelvormig en ontspringt iets onder het midden van het kafje, is 

 meest recht en steekt nauwelijks boven het onderste kroonkafje uit en is korter dan de 

 kelkkafjes. Het bovenste kroonkafje is i ;, a ' , korter dan het onderste. ""4. 3-10 dM. 

 Juni, Juli. 



Deze plant is meest door hare lichtere, meer bruinachtige kleur, als ook door de kortere 

 haren van C. lanceolata, die vaak op dezelfde plaatsen staat, te onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt over een niet zeer uitgespreid 

 gebied, vooral in Noord-Europa, aan de oevers van meren en op veengrond voor. Zij is 

 bij ons alleen bij Meppel en Loenen gevonden. 



C. Epigéios'^) Rth. D u i n r i e t (fig. 407). 



Deze plant is min of meer grijsgroen. Zij heeft een dikken, vrij langen 

 wortelstok, die vrij dunne uitloopers vormt. De 

 stengel is vrij dik, rechtopstaand, meest vrij stijf , 

 vooral naar boven ruw. De bladen hebben een ruwe 

 scheede en een zeer (tot meer dan IcM) breede, 

 vrij ruwe bladschijf. Het tongetje (fig 407) is tot 

 7 mM lang, stomp, vrij stijf, boven meest franje- 

 achtig. 



De pluim is zeer groot, tot meer dan 3 dM 

 lang, meest stijf rechtopstaand, ook tijdens den 

 bloeitijd kluwenvormig gelobd. De takken zijn 

 tot 1 dM lang, iets dik, stijf, rechtop aan- 

 liggend, ruw, zelden zijn de dunnere iets afstaand. 

 De aartjes zijn kort gesteeld, groen, min of meer 

 violet of vuilpurper aangeloopen. De kelkkafjes 

 (fig. 407) zijn lijn-priemvormig, aan den top zijdelings samengedrukt, even 

 lang, tot iets meer dan 5 mM lang, in een korte, naaldachtige punt ver- 



Calamagrostis Epigeios 

 Fig. 407. 



') neglecta = voorbijgezien. 

 kruipend. 



-) stricta — stijf. 



') Epigeios = over de aarde 



