486 



GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



Holcus mollis 

 Fie. 418. 



H. móllisi)L. Zachte witbol (fig. 418). 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok met uitloopers. De plant is 

 meest wat langer dan de vorige, slanker en teerder, doch gelijkt er overigens 

 veel op. De stengel is vaak slap, geknikt opstijgend, alleen in de knoopen 

 behaard of ook in deze bijna kaal. De scheeden zijn kaal of de onderste 



en middelste, zelden ook de bovenste, los of 

 dicht ruw behaard of zachtharig. De schijven 

 zijn korter en meest iets breeder dan bij de 

 vorige soort, soms van boven iets ruwer. 



De pluim is smaller, meer rechtopstaand, met 

 minder aartjes. De laatste zijn witachtig, licht 

 geelbruin of roodachtig aangeloopen. De kelk- 

 kafjes (fig. 418) zijn geleidelijk toegespitst, alleen 

 aan de kiel gewimperd, de zijnerven van het 

 bovenste kafje zijn evenver van den rand als 

 van de kiel verwijderd of liggen soms iets 

 dichter bij de kiel. De naald der mannelijke 

 bloem (fig. 418) komt aan de rugzijde uit het 

 onderste kroonkafje en is langer dan de kelk- 

 kafjes. Overigens gelijkt de soort op de vorige. 

 4. 3-7 dM. Einde Juni, Juli. 



Door de grijsgroene kleur, de eigenaardige beharing der knoopen en de 

 bij het drogen vaak iets roodachtig wordende bladen is de plant ge- 

 makkelijk ook in niet-bloeienden toestand te onderscheiden. Ook komt zij 

 meest in bosschen voor. 



Biologische bijzonderheid. De opmerkingen omtrent de bestuiving bij H. 

 lanatus gemaakt, gelden ook hier. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 

 Zuid-Europa op vrij vochtige, vaak beschaduwde plaatsen en aan akker- 

 randen voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnaam, in Groningen heet de plant witboksen. 



23. Aira-) L. Smeele. 



Aartjes klein of zeer klein , 2-bloemig. Kelkkafjes lancetvormig tot lang- 

 werpig-eirond , gekield met ruwe kiel , omstreeks zoo lang als het onderste 

 kroonkafje. As der aartjes meest onder de bloemen behaard, soms boven 

 de bovenste bloem verlengd. Onderste kroonkafje meest 2-puntig, meest 

 op den rug genaaid, met knievormig gebogen, beneden gedraaide naald 

 (de naald is bij de bovenste bloem soms onontwikkeld). Schubbetjes 

 ongedeeld. Vruchtbeginsel kaal. Vrucht bijna spilvormig, in doorsnede 

 halfrond of ruggelings samengedrukt. Pluim als bij Avena, meest los uit- 

 gespreid , zelden samengetrokken. 



Kleine of vrij groote, eenjarige of overblijvende grassen met smalle, in 

 de jeugd samengevouwen , bladen. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Aira. 



A. Kleine, teere, eenjarige grassen met verscheiden, meest rechtopstaande, dunne, glan- 

 zende stengels. Tongetje langwerpig-lancetvormig. Pluimtakken met een takje aan den 



1) mollis = week. -) van het Qrieksche aira: onkruid, afgeleid van airó: ik doe 



sterven (dus de korensoorten, waartusschen zij groeien). 



