FAMILIK 18. 



GKAMINAE. 



487 



voet. Stelen der aartjes boven ruw. Aartjes zeer klein. Kcikkafjes vrij klein, eenncrviK- 

 As tiissclien de bloemen niet K'cstrekt, niet boven de bovenste bloem verlengd. Onderste 

 kroonkafje bruin met ruwe puntjes, onf^edeeld of als er een knievormij; jiebogen naald 

 is, tweepunÜK'. Vrucht aan de zijde van liet bovenste kroonkafje gegroefd, door beide 

 kroonkafjes stijf omsloten. Stelen der aartjes bij de meeste nauwelijks zoo lang als deze. 

 Cl. Pluim los, uitgespreid of iets samengetrokken. F^luinitakkcn verlengd, alleen aan 

 het bovenste deel aartjes dragend. Onderste kroonkafje aan beide bloemen met 



naald . . . A. caryophyllea blz. 487. 



b. Pluim langwerpig, samengetrokken, aarvormig. Pluimtakken kort, aanliggend, 

 weinige aartjes dragend. Stelen der aartjes korter dan de aartjes. 



A. praecox blz. 488. 

 B. Overblijvende vrij groote soorten. Stengel slank, f^luim afstaand, los met ruwe takken. 

 Kelkkafjes even lang als of iets langer dan de bloem. As tusschen de bloemen iets 

 verlengd. Onderste kroonkafje aan den afgeknotlen top getand, dicht boven den voet 

 genaaid. Vrucht ruggelings samengedrukt , aan de zijde van het bovenste kroonkafje 

 niet gegroefd, los door de kroonkafjes omsloten. 



o. Naald knievormig gebogen, ver boven het onderste kroonkafje uitstekend, aan den 

 voet bruinachtig. 



aa. Bladen met borstelvormig samengevouwen schijf. Pluimtakken met een takje 

 aan den voet, rechtop-afstaand, heen en weer gebogen. Kelkkafjes omstreeks 

 zoo lang als de bloemen. Bovenste bloem 4-8 maal zoo lang als het lid der 



as tusschen deze en de onderste A. flexuo.sa blz. 489. 



bö. Bladen wat breeder. Tongetje langwerpig, tot 8 mM lang, spits. Kelkkafjes 

 vrij wel even lang. Bovenste bloem 2 maal zoo lang als het lid der as tus- 

 schen deze en de onderste A. discolor blz. 489. 



l). Naald zwak gedraaid, onduidelijk knievormig gebogen, witachtig, zelden ontbre- 

 kend. Bladen vlak, op de bovenzijde met sterk te voorschijn tredende, zeer ruwe 

 nerven. Dicht zodenvormend. Pluimtakken horizontaal afstaand, de onderste met 

 2-4, zelden met meer takjes aan den voet. Kelkkafjes langwerpig, den top der 

 bovenste bloem niet bereikend. As der aartjes onder de bovenste bloem omstreeks 

 half zoo lang als deze A. caespitosa blz. 490. 



Volksnamen. In de Betuwe noemt men de soorten van dit geslacht 

 wester, in het Oostelijk deel van Noord-Brabant spierkes, in Zuid-Holland 

 bunt, op Rozenburg zekgras, op Overflakkee windhalm, in Zuid-Limburg 

 snieele. 



A. caryophyllea') L (Avena caryophyllea Web.) Zilverhaver (fig. 419). 



Deze soort vormt kleine zoden of bundels, met meest rechtopstaande of 

 steil opstijgende, zeer dunne, gladde of meest zwak 

 rugwaarts ruwe stengels. De bladen hebben een 

 aanliggende, aan de bovenste zwak opgeblazen, 

 rugwaarts ruwe scheede en een gladde of zwak 

 rugwaarts ruwe , vrij korte , zeer smalle schijf. Het 

 tongetje (fig. 419) is langwerpig-lancetvormig, zeer 

 lang (5 mM), spits, meest franjeachtig. 



De pluim is los of weinig samengetrokken, tot 

 7 cM lang. Zij heeft gladde of iets naar voren 

 ruwe takken , de onderste hebben ieder een takje 

 aan den voet. De stelen der aartjes zijn nauwelijks 

 zoo lang als de aartjes, naar boven ruw. De aar- 

 tjes zijn klein , tot circa 3 mM lang. De kelkkafjes 

 (fig. 419) zijn vrij klein, eennervig, breed, vrij 

 kort toegespitst, op de kiel fijn getand, aan den rand onregelmatig fijn 

 getand, alleen aan den voet met een groene, vaak purperroode midden- 



Aira caryophyllea 

 Fig. 419. 



1) caryophyllea = anjelierachig. 



