FAMILIE 18. — GRAMINAE. — 495 



plaats, anders kruisbestuiving meest op dezelfde pluim. Soms openen zich 

 ook de bloemen des morgens. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in Europa overal 

 gekweekt en verwilderd voor. De vorm A. a. wordt het meest gekweekt 

 en is verwilderd, ook bij ons. Zij is waarschijnlijk de oudste cultuurvorm 

 en wordt zoowel voor paardevoer als voor het maken van havermout aange- 

 kweekt. Zoowel uit geschiedkundige bronnen als uit een taalkundig oog- 

 punt meent men te moeten opmaken dat de plant, die reeds in zeer oude 

 tijden gekweekt werd , uit het Oosten naar Midden-Europa is overgekomen. 

 De vorm .A. b. is waarschijnlijk uit de eerste ontstaan en is ook verwilderd 

 aangetroffen. De vorm B. komt gekweekt op slechteren grond voor, vooral 

 in iWidden-Europa en is ook vaak verwilderd, zelfs ingeburgerd, aange- 

 troffen , ook bij ons. 



Volksnamen. Voor den vorm diffusa gebruikt men het meest den naam 

 pluimhaver of haver, doch ook even in Twente, Salland en de Graafschap 

 Zutphen, voor den vorm orientalis troshaver en voor A. strigosa in Oost- 

 Drente, Salland en Utrecht zandhaver, in Twente muggebeen en in Xoord- 

 Limburg en het Oostelijk deel van Xoord-Brabant even. 



A. fatua') L Oot (fig. 429). 



Deze soort heeft vrij breede, ruwe, in de jeugd opgerolde bladen met 

 een kort tongetje (fig. 429). 



De pluim is naar alle zijden gekeerd en heeft ruwe, horizontaal afstaande, 

 zelden min of meer aanliggende takken. De 

 aartjes zijn meest 3-bloemig, ten slotte hangend, 

 lichtgroen, meest 2 cM lang of langer. De kelk- 

 kafjes zijn tot meer dan 2,5 cM lang, 7-11-ner- 

 vig. De as der aartjes is steeds, evenals ook 

 de onderste helft van het glanzende, slechts aan 

 de bovenste helft uitstekend generfde, tot 2 cM 

 lange onderste kroonkafje, met tot meer dan ' .> 

 cA\ lange, bruingele of witte haren meest dicht 

 bezet, zelden kaal. De bloemen zijn alle 2- 

 slachtig en althans de onderste van ieder aartje 

 zijn met de as geleed verbonden, vallen bij rijp- 

 heid dadelijk af en zijn naar den top versmald. ^F^^m" 

 Het onderste kroonkafje (fig. 429) van alle bloemen 



draagt een vrij krachtige, tot 4 cM lange, knievormig gebogen, zwak ge- 

 draaide naald en is ten slotte r.'.eest roodbruin. Het heeft aan den top 2 

 korte zijspitsen, die soms naar buiten een zijtandje hebben, doch niet in 

 een naald uitloopen. 3. 6-12 d.W. Juni— Augustus. 



De variëteit 5. glabrdta -) Peterm. (A. hy'brida ^ Koch.) heeft het onderste 

 kroonkafje geheel of bijna kaal en is misschien een bastaard van A. fatua 

 met een der ondersoorten van A. sativa. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in bouw- 

 land, onder Avena sativa en andere veldvruchten in geheel Europa als 

 een lastig onkruid voor. Zij wordt wel als de stamvorm voor A. sativa 

 beschouwd. Zij komt bij ons vrij algemeen voor, terwijl de var. >. vrij 

 zeldzaam bij ons is. 



1) fatua — smakeloos. -) glabrata = bijna onbehaard. •) hybrida = bastaard. 



