FAMILIE 18. 



— ORAMINAE. 



499 



die aan de randen ruw en iets bewiniperd zijn. Het tonj^etje ontbreekt, 

 doch is door een rij haren vervanj^en. 



De pluim is smal, samenjjjetrokken , zelden meer dan 6 cM lanj^, smal, 

 trosvormig en draagt omstreeks 4-12 aartjes. De takken zijn rechtopstaand, 

 meest aanliggend, iets ruw, zij dragen meest alle 1 of de onderste 2(-3) 

 aartjes. Deze zijn bijna 1 cM lang, langwerpig-eirond, lichtgroen, zelden 

 wat violet aangeloopen, 3-5-bloemig, de bovenste bloem is weinig ont- 

 wikkeld. De spil der aartjes is tusschen de bloe- 

 men vrij lang, bros en onder de bloemen behaard 

 De kelkkafjes (fig. 434) zijn langer dan de bloemen, 

 beide sluiten het geheele aartje in , hebben een 

 sterk uitstekende middennerf, 3-4 nerven, het on- 

 derste is iets langer dan het bovenste. Het on- 

 derste kroonkafje (fig. 434) is meernervig, aan den 

 top kort 3-tandig of 2-tandig en dan tusschen de 

 tanden stekelpuntig. Het kroonkafje is op de 

 kielen zijdeharig gewimperd. De schubbetjes zijn 

 2-lobbig, iets vleezig. Het vruchtbeginsel is kort 

 en dik gesteeld, kaal. De vrucht is langwerpig, 

 ruggelings samengedrukt, van binnen vlak, door 

 de kroonkafjes omsloten. 2].. 1,5-6 dM. Juni , Juli. 



Door de bewimperde bladen en scheeden is de soort ook in niet- 

 bloeienden toestand te onderscheiden. Bromus erectus heeft dergelijke, 

 doch veel langere en smallere bladen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in het grootste 

 deel van Europa in vochtige heiden, droge hooge venen en droge weiden 

 voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnamen. In Groningen heet het gras hanjegras, in Friesland spanjer. 



Triodia decumbens 

 Fig. 4:54. 



28. Mélica ') L. Parelgras. 



Aartjes op ruwe, aan den top verdikte stelen, meerbloemig, de 2 onderste 

 bloemen of alleen de onderste bloem tweeslachtig. De bovenste bloem van 

 het aartje is vrij groot (tot meer dan half zoo groot als de onderste) met 

 breede, stompe kafjes, geheel zonder of zelden met een mannelijke bloem. 

 Spil der aartjes kaal, tusschen en boven de tweeslachtige bloemen gestrekt, 

 aan den top de tot een vrij groot lichaampje vereenigde overblijfsels der 

 kroonkafjes der weinig of niet ontwikkelde bloem dragend. Kelkkafjes ge- 

 welfd, korter dan de bloemen. Onderste kroonkafje kraakbeenig, naar 

 boven droogvliezig, meernervig, gewelfd, iets spits, het bovenste omvattend. 

 Schubbetjes vleezig, rondachtig, vaak vergroeid. Vruchtbeginsel kaal met 

 verlengden stijl, die aan den top ingeplant is en vertakte stempelpapillen draagt. 

 Vrucht langwerpig, van buiten gegroefd, los door de kroonkafjes omgeven. 



Aartjes tot een pknm vereenigd, wier as stomp driekant is, terwijl de 

 takken slechts aan 2 kanten staan en de pluim daardoor naar eene zijde 

 gekeerd is, hetgeen alleen bij die soorten, wier pluim zeer dicht is, weinig 

 opvalt. Bladen in de jeugd meest omgerold. Tongetje vaak cylindrisch, 



1) Waarschijnlijk is deze naam oorspronkelijk in Italië aan het sorgho gegeven , waarvan 

 het merg naar honig (Ital. : mele) smaakt. 



32* 



