500 



GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



tegenover de bladschijf verlengd, 

 overblijvende grassen. 



Scheeden vierkant, gesloten. Vrij groote, 



Tab e 

 A 



tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Melica. 



Aartjes ten slotte horizontaal afstaand. Randnerven van het spitse onderste kroonkafje 

 dicht zijdeachtig gewimperd. Onderste kroonkafjes aan den rand van den voet tot den 

 top dicht donzig gewimperd. Overblijfsel der bovenste bloem langwerpig of lancet- 



vormig, kaal M- ciliata blz. 500. 



B. Plant meest grasgroen. Bladen vlak. Onderste kroonkafje kaal, stomp. 



a. Aartjes op rechtopstaande, boven kort behaarde stelen, knikkend, met 2 tweeslach- 

 tige bloemen. Kelkkafjes langwerpig-eirond, stomp, vrij gelijk. Pluim los, boven 

 trosvormig met meest aangedrukte takken. Tongetje zeer kort, bruin. Aartjes 

 langwerpig. Onderste kroonkafje aan den top smal droogvliezig, duidelijk 7-9- 

 nervig 31. nutans blz. 50G. 



b. Pluim zeer los, met weinig aartjes en min of meer uitstaande takken. Aartjes 

 rechtopstaand met een tweeslachtige bloem. Tongetje kort met tegenover de blad- 

 schijf een lancetvormig aanhangsel. Kelkkafjes kort toegespitst. Onderste kroon- 

 kafje naar boven niet droogvliezig M. aniflora blz. 501. 



M. ciliata ^) L. W i m p e r p a r e 1 g r a s (fig. 435). 



Deze soort is grijsgroen. Zij heeft een kort kruipenden wortelstok, die tot meer dan 

 1 dlW lange uitloopers vormt, waaruit meest ruwe, bioemdragende stengels en korte niet 



bloeiende loten komen. De bladen hebben weinig ruwe 

 scheeden en smalle, vlakke of borstelvormig opgerolde, 

 van onderen en aan den rand ruwe , van boven kortharig 

 ruwe schijven. 



De aartjes zijn tot een aarvormige, dichte of losse pluim 

 vereenigd, de takken zijn ruw en de onderste hebben lof 

 2 grondstandige takjes. De aartjes zijn 5-8 mM lang, met 

 een tweeslachtige bloem, zij staan ten slotte meest horizon- 

 taal af. De kelkkafjes (fig. 435) zijn meest eerst vuilviolet, 

 ten slotte lichtbruin. Het onderste kroonkafje (fig. 435) is 

 aan den rand van den voet tot aan den top dicht donzig 

 gewimperd, spits, het bovenste is naar boven dicht en 

 vrij lang gewimperd. De onontwikkelde bovenste bloem 

 is langwerpig of lancetvormig, kaal. '^. 3-10 dM. Mei — 

 Juli, soms ook later. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in bijna geheel Europa op zonnige rotsen , steenachtige plaat- 

 sen , vaak op kalk voor. Bij ons is zij alleen verwilderd gevonden bij Haarlem en op Schouwen. 



M. nütans -) L. Knikkend p a r e 1 k r u i d (fig. 436). 



Deze soort is grasgroen. Zij heeft een dunnen, ver kruipenden wortelstok, die van een 

 plaats uit vaak tal van uitloopers voortbrengt, waardoor zij losse 

 zoden vormt. De stengel is dun, vrij slap, iets ruw, de niet 

 bloeiende loten worden tot 1 dM lang. De bladen hebben 

 rugwaarts ruwe scheeden (de onderste is vaak purper aange- 

 loopen) en vrij smalle (4 mM), in de jeugd sterk opgerolde, 

 meest verspreid behaarde, vooral van boven en aan de randen 

 naar voren zeer ruwe, vaak opgerolde schijven. Het tongetje 

 (fig. 436) is zeer kort en bruin. 



De pluim is los, boven trosvormig, zelden meer dan 1 dM 

 lang, smal, hare takken zijn meest aangedrukt, de onderste 

 hebben soms een grondstandig takje. De aartjes zijn lang- 

 werpig, meest 6-7 mM lang, staan op rechtopstaande stelen van 

 omstreeks 3 mM lengte, zijn knikkend, met 2 tweeslachtige 

 bloemen. De kelkkafjes (fig. 436) zijn kaal, langwerpig-eirond, 

 vrij wel gelijk, weinig korter dan de bloemen, purperbruin, 

 naar boven wit droogvliezig, stomp. Het onderste kroonkafje 

 (fig. 436) is aan den top smal droogvliezig, zonder stekel- 

 punt, dat der tweeslachtige bloemen is tamelijk dunvliezig, groenachtig, ruw, duidelijk 



Melica ciliata 

 Fig. 435. 



Melica nutans 

 Fisj. 436. 



1) ciliata = gewimperd. 



-) nutans = knikkend. 



