508 



GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



Poa bulbosa 

 fis. 444. 



Friesland, West-Friesland en Zuid-Holland tuingras, in Waterland open 

 kruipgras, in West-Friesland krokgras en op Walcheren koudgras. 



P. bulbósa i)L. Knolbeemdgras (fig. 444). 



Deze soort is meest iets grijsgroen. De stengels zijn aan den voet knolvormig verdikt, 

 rolrond. De bloemstengel en de korte, wortelstandige bladloten zijn meest duidelijk door 

 gemeenschappelijke scheeden omsloten. De stengels zijn meest rechtopstaand, glad, meest 



ver onder de pluim onbebladerd. De bladen hebben een 

 gladde scheede en een smalle, meest borstelvormig samen- 

 gevouwen, aan de stengelbladen vaak vlakke, gladde, toege- 

 spitste schijf, die alleen aan den rand of ook van boven ruw 

 is. De tongetjes (fig. 444) zijn verlengd, tot meer dan 3 niM 

 lang, de bovenste zijn spits. 



De pluim is langwerpig of eirond, tot 8 cM lang, voor en 

 na den bloei samengetrokken. De takken zijn alleenstaand 

 of hebben een takje aan den voet, zijn ruw, tijdens den bloei 

 rechtop-afstaand, vaak heen en weer gebogen. De aartjes zit- 

 ten aan den top der takken en takjes min of meer in kluwens, 

 j^ zijn circa 6 mM lang, langwerpig-eirond, meest 4-6-bloemig, 

 groen of violet aangeloopen, vaak groeien zij tot groene uit- 

 spruitsels uit (de monstrositeit /^'. vivipara-) Koel.). De voet 

 van het op een na bovenste aartje staat niet over de halve 

 lengte van de aarspil lager dan de voet van het bovenste, 

 zoodat de aartjes elkaar voor meer dan de helft bedekken. De 

 kelkkafjes zijn tot 4 mM lang, beide 3-nervig, vrij breed, 

 spits, met ruwe kiel. Het onderste kroonkafje is onduidelijk 5-nervig, de kiel en de rand- 

 nerven zijn tot bijna aan den top zijdeachtig behaard. De bloemen zijn aan normaal ont- 

 wikkelde aartjes door de vlokken der lancetvormige, spitse, onderste kroonkafjes verbonden. 

 ^. 1-5 dM. Mei, Juni, zelden Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Zuid-Europa in 

 droge bosschen, aan wegranden en aan hellingen voor. Zij is bij ons in de duinen van 

 Noordwijk, Katwijk en Overveen gevonden, waar ook de var. is aangetroffen, ook bij 

 Rotterdam. 



P. nemoralis -) L. B o s c h b e e m d g r a s (fig. 445). 



Deze soort is meest grasgroen en zodenvormend. De wortelstok is iets 

 kruipend met tot ' ., dM lange uitloopers. De bla- 

 den hebben meest een gladde, niet tot den vol- 

 genden knoop reikende scheede en een smalle, 

 zelden iets sterker ruwe, in een fijne spits ver- 

 smalde schijf. De bovenste scheede is bijna steeds 

 korter dan de schijf. Het tongetje (fig. 445) ont- 

 breekt vaak bijna geheel, is slechts door een smalle 

 verheven zoom aangeduid. 



De pluim is zelden meer dan 1 dM lang. meest 

 langwerpig, tijdens den bloei afstaand, dan vaak 

 zeer los pyramidaal , daarna samengetrokken , vaak 

 aan den top overgebogen of overhangend. De tak- 

 ken zijn ruw, soms sterk verlengd, meest met 4 

 aan den voet staande takjes. De aartjes zijn aan 

 het bovenste deel der pluimtakken vrij gelijkmatig verdeeld. De aartjes zijn 

 talrijk, meest 4-6 mM lang, langwerpig, spits, meest 2-5-bloemig, vaak 

 bleek, soms groen tot lichtbruin gekleurd, soms violet aangeloopen. De 

 voet van het op een na bovenste aartje is meer dan de halve lengte der 

 aarspil van het bovenste verwijderd, zoodat de aartjes elkaar nauwelijks 



Poa nemoralis 

 Fig. 445. 



') bulbosa = boldragend. 

 ') nemoralis = bosch. 



-) vivipara = levendbarend, uitspruitscis vormend. 



