510 



GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



-rtr 



Poa serotina 



Fit;. 446. 



daarvan krijgen de aartjes een bouw, die herinnert aan de doosvrucht van 

 Juncus of het urntje der Carexsoorten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in bosschen en kreupelhout voor. Zij is bij ons vrij algemeen, vooral de 

 vorm vulgaris. De andere zijn o. a. bij Oosterbeek gevonden, de vorm 

 firmula wordt als zeldzaam opgegeven. 



P. serotina ') Ehrh. (P. palüstris-') L., P. fertilis=) Host.). Mo e ras beemd- 

 gras (fig. 446). 

 Deze plant is grijsgroen en vormt vrij dichte zoden. De wortelstok heeft 

 dunne, vrij lange uitloopers. Behalve de bloem- 

 stengels zijn er ook tot over 2 dM lange blad- 

 loten. De stengel is bijna steeds opstijgend, vaak 

 beneden vertakt, dun, vrij stijf, meest boven ruw. 

 De bladen hebben een naar voren ruwe scheede 

 en een horizontaal afstaande, vrij smalle, meest 

 ruwe schijf. Het tongetje (fig. 446) is verlengd, 

 tot 3 mM lang, spits. De bovenste scheede is 

 bijna steeds korter dan de schijf. 



De pluim is meest meer dan 1,5 dM lang, meest 

 afstaand , vaak samengetrokken en draagt vele 

 aartjes. De takken zijn zeer ruw en hebben meest 

 slechts 1 of 2, zelden 4 aan den voet staande 

 takjes. De aartjes staan soms aan den top der 

 takken 2 aan 2 dichter bijeen, zijn langwerpig, meest 5 mM lang, 3-7- 

 bloemig, meest geelachtig, vaak violet aangeloopen , naar boven zijn de 

 vliezige randen soms koperbruin glanzend. De aartjes zijn aan het bovenste 

 deel der pluimtakken gelijkmatig verdeeld. De voet van het op een na 

 bovenste aartje is meer dan de halve lengte van de aarspil van het bovenste 

 verwijderd, zoodat de aartjes elkaar nauwelijks bedekken. De kelkkafjes 

 (fig. 446) zijn lancetvormig, circa 3 mMlang, spits, 3-nervig. Het onderste 

 kroonkafje (fig. 446) is op den rug en aan den rand tot het midden behaard, 

 langwerpig, onduidelijk 5-nervig. De bloemen zijn meest niet door de 

 vlokken der onderste kroonkafjes verbonden. 3-8 dM. 4. Juni, Juli en in 

 Augustus nog eens weer uit de stengels der bladloten. 



De soort is gemakkelijk van P. trivialis te onderscheiden, doordat bij 

 deze de kroonkafjes sterk generfd zijn. Van P. nemoralis, waarop zij ook 

 veel gelijkt, is zij licht te onderscheiden door het verlengde, spitse tongetje 

 en de karakteristieke kelkkafjes. 



Vormen, die bij ons voorkomen, zijn: 



I. glabra^) Döll. Aartjes meest 5-7-bloemig. Plant groot. Bladen vlak. 

 Pluim vrij rijk- en dichtblcemig, meest afstaand met groote aartjes. 



II. Aartjes 2-4-bloemig. 



a. effüsa'') Rchb. Stengels dun, vrij lang neerliggend. Pluim los met 

 vrij dunne, lange takken, die niet meer dan 8 aartjes dragen. Aartjes 

 klein, meest 3-bloemig. Hiertoe behoort de var. /3. depaiiperata'') 

 Aschers. et Gr. met tot 3 dM hoogen stengel en een pluim , die vaak 

 slechts 3-8 2-bloemige aartjes draagt. 



M serotina — Iaat. 

 't) glabra = onbehaaid. 



-') palüstris = moeras. ■') ferlilis = vruchtbaar. 



■>) effusa = wijduitgespreid. '•) depaiiperata = armbloemig. 



