512 



GRAMINAE. 



FAMILIE 18. 



Poa tri(.'ialis 

 Fiff. 449. 



2ijn 8-9 mM lang, langwerpig, 4-5-bIoemig, groen, zelden purperviolet tot donkerbruin 

 aangeloopen, vaak is ook de stengel zoo gekleurd. De kelkkafjes (fig. 448) zijn lancetvormig, 

 het bovenste is omstreeks 4 mM lang, breeder, 3-nervig, het onderste is korter en smal 

 lancetvormig, eennervig, beide zijn op de nerven ruw. Het onderste kroonkafje (fig. 448) 

 is aan de nerven ruw gewimperd, meest kaal, zonder vlokken, met 5 sterke nerven. 6-12 

 dM. ^. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel, doch vooral in Midden- 

 Europa in bosschen voor. Bij ons is zij alleen bij Gorsel , Diepenveen en Apeldoorn 

 gevonden. 



P. trivialis i) L. Ruw b e e m d g r a s (fig. 449). 



Deze soort is vaak los zodenvormend. Zij heeft een rolronden, meest 



rugwaarts ruwen stengel. De bladen hebben een 

 gekielde, rugwaarts ruwe scheede (die aan de 

 bladloten iets samengedrukt is) en een vrij smalle 

 (tot 4 mM), toegespitste, meest zeer ruwe schijf. 

 De bovenste scheede is langer dan de schijf. 

 Het tongetje (fig. 449) is soms tot 5 mM lang. 

 De pluim is tot bijna 2 dM lang, meest samen- 

 getrokken, langwerpig tot langwerpig-pyramidaal. 

 De takken zijn afstaand, ruw, de onderste heb- 

 ben aan den voet meest 4 takjes. De aartjes 

 zijn meest circa 4 mM lang, breed-eirond, 3-4- 

 bloemig, groen, vaak bruin of violet aangeloo- 

 pen , zij staan vaak vrij dicht bijeen. De kelk- 

 kafjes (fig. 449) zijn zeer ongelijk, 2 en 3 mM 

 lang, het bovenste is veel breeder, eirond-spits, 

 3-nervig, het onderste is 1-nervig, beide zijn op de nerven ruw. Het on- 

 derste kroonkafje (fig. 449) heeft 5 sterke nerven , is langwerpig-lancetvormig, 

 spits, aan den voet met dichte vlokken en aan de rand- en rugnerven met 

 duidelijke, korte, zilverglanzende haren. De bloemen zijn door de vlokken 

 der onderste kroonkafjes onderling verbonden. 1).. 5-10 dM. Mei-Juli. 



Door de ruwe stengels en scheeden is deze soort gemakkelijk kenbaar. 

 Het lange tongetje onderscheidt haar ook van de meeste verwante soorten. 

 Van ruwe vormen van P. serotina is zij door de sterk generfde onderste 

 kroonkafjes te onderscheiden. 



Als vormen noemen wij : 

 1. Ook de bovenste bladscheeden groen. Aartjes groen. 

 «. vulgdris -) Rchb. Pluim samengetrokken. 



S. effüsa') Aschers. et Gr. Pluim los uitgespreid, met lange, tot horizon- 

 taal afstaande takken. Een variëteit van deze is semineütra Richter 

 met spitse kafjes en 2-bloemige aartjes. 

 JI. stricta^) Döll. Scheeden en vaak ook de aartjes donkerviolet aangeloopen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is een der beste weide- 

 grassen en komt dan ook in geheel Europa in vruchtbare weiden voor. 

 Zij is bij ons algemeen. De vorm vulgaris komt vooral in weiden, de vorm 

 effusa in bosschen, de vorm stricta op zonnige plaatsen voor. De var. 

 semineütra is bij Rotterdam gevonden. 



Volksnamen. In Waterland heet de plant damgras, musschengras, roof- 

 ^ras, varkensgras, in Zuid-Holland henneppik. 



1) trivialis = gemeen. 

 1) stricta = stijf. 



-) vulgaris =^ gewoon. 



') effusa = wijduitgespreid. 



