522 



GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



Festuca Borreri 

 Fig. 457. 



Volksnamen. In Groningen en Zuid-Holland heet zij kweldergras, op 

 Overflakkee gorsgras. 



F. Borréri ') Bab. (Scleróchloa Borréri Bab.). Spitsarig hardgras (fig. 457). 

 Deze soort is iets grijsgroen, de wortelstok is dicht zodenvormend. Zij heeft tal van 

 rechtopstaande of meest geknikt opstijgende, soms aan den voet in de knoopen wortelende, 



vrij dikke, vaste stengels, die alleen in het bovenste - ,1 deel 

 nauw buisvormig zijn. De bladen zijn in de jeugd gevouwen, 

 later soms beneden los samengevouwen. De bladschijf is 

 vlak, dun, van ter zijde gezien plotseling in een kapvormigen 

 top samengetrokken, aan de kiel onder den top en aan de 

 randen iets ruw. Het tongetje (fig. 457) is kort (1-2 mM), 

 meest gaafrandig. 



De pluim is naar eene zijde gekeerd, meest 1-1,5 dMlang, 

 aarvormig gelobd of min of meer los. Zij heeft vrij stijve, 

 ruwe takken met weinige (n.1. 1 a 2 langere en vaak eenige, 

 aan den voet kluwenvormende) zeer korte takjes aan den 

 voet, daar nauwelijks verdikt en reeds dicht daarboven verder 

 vertakt, tot het laatst toe rechtop-afstaand of ten slotte eenige 

 horizontaal afstaand of teruggeslagen. De aartjes (fig. 457) 

 zijn vrij klein, staan meest tamelijk dicht opeen, zijn lang- 

 werpig-eirond, tot 6 mM lang, meest 3-4-bloemig, meest 

 groenachtig, zelden violet aangeloopen. De kelkkafjes zijn 

 zeer kort, geheel doorschijnend, met tot aan den rand loopende 

 middennerf, het onderste is nauwelijks half zoo lang als het 1,5 mM lange, breed eironde, 

 stompe, zelden toegespitste bovenste en - j maal tot half zoo lang als het er voor staande 

 onderste kroonkafje. Dit laatste is 2 mM lang, afgerond, langwerpig, stijf, smal vliezig 

 gerand met 3 naar boven vrij duidelijke en 2 onduidelijke nerven, het is meest kort stekel- 

 puntig ongenaaid. De 3 meeldraden hebben - ;., mM lange helmknopjes. Het vruchtbe- 

 ginsel is kaal. De vrucht is langwerpig, aan de zijde van het bovenste kroonkafje zwak 

 verdiept. "A-. 1-8 dM. Juni, Juli, soms September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op slijkerigen, zilten grond in 

 de nabijheid der Noordzee, van den Atlantischen oceaan en van de Adriatische zee voor. 

 Zij is bij ons in Zeeuwsch-Vlaanderen, bij Goes en Amsterdam gevonden. 



F. thalassica-') Kth. (Glycéria marftima-^) M. et K.). Zee-vlotgras (fig. 458). 



Deze plant is meest krachtig, grijsgroen, met vele bladloten, die meer 

 dan 1 dM lang zijn , liggen en aan den voet 

 wortelen. De stengels zijn rechtopstaand of ge- 

 knikt opstijgend, boven wijd buisvormig, gemak- 

 kelijk samen te drukken. De bladen hebben een 

 samengevouwen, biesachtige, vleezige, gladde, 

 alleen aan de meest niet ingerolde randen ruwe, 

 van ter zijde gezien in een stompen top samen- 

 getrokken schijf, die in den herfst vlak goot- 

 vormig is. Het tongetje (fig. 458) is kort (tot 2 

 mM), afgeknot. 



De pluim is naar eene zijde gekeerd, kort of 

 langer, de takken hebben meest 1 (soms tot 4) 

 takje aan den voet en zijn evenals deze tijdens 

 bloeitijd vrij stijf, slechts iets ruw, min of meer 

 rechtop-afstaand, ten slotte rechtop- of rechtop- 

 afstaand, soms echter ook horizontaal of teruggeslagen, de langere zijn 

 eerst boven vertakt en dragen vele van elkaar verwijderde aartjes. De 

 aartjes (fig. 458) zijn lijnvormig-langwerpig, 5-9-bloemig, tot 1 cM lang, 

 soms violet. De kelkkafjes zijn breed vliezig gerand met vaak tot in den 



Festuca thalassica 

 Fis. 458. 



1) Borreri =^ Borrer's. -) thalassica = tot de zeevaart behoorend. •■) maritima = zee. 



