536 — GRAMiNAE. — FAMILIE 18. 



behaarde, meest lang gewimperde, aan de randen meest iets ruwe schijf. 

 Het tongetje (fig. 475) is zeer kort, nauwelijks 1 mM, zelden tot 3 mM lang, 

 boven in fijne haren verdeeld. 

 De pluim is tot 1,5 dM lang, zelden langer, meest iets dicht, aan den 

 top of ten slotte meest geheel overhangend. De 

 takken zijn tot 9 cM lang, zijn zeer fijn, min of 

 meer gebogen, kort behaard, iets ruw, naar eene 

 zijde gericht en dragen tot 13 aartjes. De onderste 

 hebben aan den voet meest 2-3, zelden 5 takjes. 

 De aartjes zijn zijdelings samengedrukt, kleiner dan 

 bij de vorige, zonder de naalden tot 1,5 cM lang, 

 meest 4-5-bloemig , lijn-wigvormig, groenachtig, 

 door den breeden, vliezigen rand der onderste 

 kroonkafjes glanzend , ten slotte purperrood. De 

 bloemen staan dichter bijeen , de bovenste zijn 

 tot het onderste kroonkafje gereduceerd en de 

 ^''°"'Fig *475°'^""' bloemen staan tijdens den vruchttijd door wringing 



van de spil van het aartje spiraalvormig. De kelk- 

 kafjes zijn vrij groot, meest 8 en 12 mM lang, breed vliezig gerand, fijn 

 stekelpuntig, het onderste is 1-, het bovenste 3-nervig. Het onderste kroon- 

 kafje (fig. 475) is gekield, tot omstreeks 12 mM lang, lancetvormig, behaard 

 of iets ruw, onduidelijk generfd, ook in den vruchttijd weinig gevouwen, 

 breed vliezig gerand met een naald, die zeer ruw en circa 2 cM lang is. 

 De bovenste kroonkafjes hebben door stijve borstels gewimperde kielen. 

 De vruchten zijn ondiep gegroefd. 1,5-5 dM. 0. Mei, Juni (Juli), zelden 

 in dej\ Herfst weer. 



De var. 5. longipilus^) Borbas heeft bladen, die vooral dicht aan de uit- 

 monding der scheede lang en zacht behaard zijn, terwijl ook de takken 

 der pluim en de kafjes die lange en zachte beharing vertoonen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa op droge akkers, aan randen van wegen en bosschen, aan en op 

 muren voor. Zij is bij ons vrij algemeen. De var. 5. is bij Rotterdam 

 gevonden. 



B. Arduennénsis -) Dum. Belgische dravik. 



Deze soort heeft eenige rechtopstaande of geknikt opstijgende, vaak in de knoopen wor- 

 telende, vrij dikke, gladde stengels. De bladen hebben een gladde of boven iets ruwe scheede 

 en een schijf, die meest van den voet af naar boven smaller wordt, tot 5 mM breed, vrij 

 stijf en aan den rand gewimperd is. Het tongetje is kort, circa 1 mM lang, in fijne haren 

 gespleten. 



De pluim is vrij groot, tot meer dan 1,5 dM lang, vrij slank en hangt naar boven iets 

 over. De takken dragen slechts 1 of 2 aartjes, zij zijn ruw, rechtopstaand en hebben aan 

 den voet tot 4, ieder een aartje dragende, takjes. De aartjes zijn zonder de naalden tot 

 3 cM lang, eirond of eirond-ruitvormig, later platgedrukt, meest 7-10-bloemig. De kelkkafjes zijn 

 circa 11 en 16 mM lang, het onderste is smal lijn-lancetvormig, 3-nervig, het bovenste uit 

 een langwerpig-eironden, breed vliezig geranden voet, van het midden af versmald in een 

 bijna stekende spits, beide zijn ruw. Het onderste kroonkafje is tot 16 mM lang, meest 

 9-nervig met 2 dichtopeenstaande ruwe nerven aan den rand en loopt aan den top in 2 

 ruwe, tot meer dan 5 mM lange, naaldachtige zijspitsen uit, die aan den voet door een 

 smalle, vliezige strook zijn verbonden, waaronder de tot 14 mM lange, ruwe naald ontspringt. 

 3-7 dM. O. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in korenakkers, vooral in 



1) longipilus = langbehaard. -) Arduennénsis — uit de Ardennen. 



