538 



— GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



II. 



kroonkafjes, de var. oligostdchyus ^) Wachter et Jansen met aarvormige 

 bloeiwijze, de var. polydnthus-) Beek met 12-17-bloemige aartjes. 

 elongatus'') Aschers. et Gr. Naalden tot 7 mM lang, zwak heen en weer 

 gebogen. Hiervan is de var. hirtus ^) Aschers. et Gr. met behaarde aartjes 

 gevonden. 



3. multiflórus ■') Aschers. Aartjes tot 2,5 cM lang, met vele (tot 15) 

 bloemen. Kelkkafjes vrijwel even groot, circa 8 en 9 mM lang, het 

 bovenste iets duidelijker toegespitst. Onderste kroonkafje glad of ruw, 

 meest circa 11 mM lang, met tot meer dan 1 cM lange, vrij krachtige, 

 zwak heen en weer gebogen naald. Randen aan de vrucht elkaar bedek- 

 kend. Vrucht aan de zijde van het bovenste kroonkafje vlak. 



Als vormen van deze moeten genoemd worden: I. gróssus'') Koch met 

 gladde of ruwe onderste kroonkafjes en II. velütinus ') Koch. met zacht 

 behaarde onderste kroonkafjes. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in bijna geheel 

 Europa in graanvelden , zelden op akkers en aan wegen voor. De vorm 

 X. komt ook in bijna geheel Europa voor, terwijl de vorm S. jn het Oosten 

 en Noorden schijnt te ontbreken. De plant is een lastig onkruid, vooral 

 in roggevelden. De vorm a. is bij ons algemeen, de var. hirtus is van 

 Wassenaar bekend, de andere van Rotterdam. De vorm S. is bij ons bijna 

 alleen van Zuid-Beveland bekend, bijna uitsluitend in den vorm velütinus 

 en is daar waarschijnlijk aangevoerd met graan. 



Volksnamen. De naam dreps wordt het meest gebruikt. Aan den Zoom 

 der Veluwe heet de plant ganzenhaver. 



B. arvénsis ■'')L. Akkerdravik (fig. 477). 



Deze plant is grijsgroen, aan den voet bundelsgewijs vertakt. Destengel 

 is rechtopstaand of wat geknikt opstijgend. De 

 bladen hebben een zacht behaarde scheede en een 

 vrij smalle (meest niet meer dan 6 niM breede), 

 vrij korte, spitse, vlokkig behaarde, aan de randen 

 ruwe schijf. Het tongetje (fig. 477) is duidelijk, 

 tot 2 mM lang, meest in fijne slippen verdeeld. 



De pluim is groot, tot bijna 3 dM lang, met 

 vele aartjes, ten slotte iets knikkend, ook na den 

 bloei los. De takken zijn ruw, zeer dun, zeer 

 lang (tot 2 dM), meest rechtop-afstaand en dragen 

 in de bovenste helft weinig, meest niet meer dan 

 6 aartjes, de onderste hebben omstreeks 5, vaak 

 ook sterk verlengde, takjes aan den voet. De aartjes 

 zijn meest 1,5-2, zelden tot 3,5 cM lang, lancet- 

 tot bijna lijnvormig, na het opengaan naar den top 

 weinig versmald, meest 5-10-, zelden tot 20-bloemig. De bloemen bedek- 

 ken elkaar ook bij rijpheid der vrucht, echter alleen aan den voet, dakpans- 

 gewijze, zoodat de aartjes, tegen het licht gehouden, hoogstens door de 

 onderste kroonkafjes doorschijnend zijn en bij sterk ombuigen wel gapen, 

 maar aan de spil der aartjes geen openingen doen zien. De kelkkafjes zijn 

 meest circa 4,5 en 6 mM lang, lancetvormig of breed-lancetvormig, spits. 



Bromus arvénsis 

 Fig. 477. 



') oligostachyus = armarig. -) polyanthus = veelbloemig. '■') elongatus = verlengd. 

 1) hirtus — kortharig. j) multiflórus = veelbloemig. '■) grossus = sterk. ') velütinus = 

 fluweelachtig. f^) arvénsis = veld. 



