FAMILIE 18. — GRAMINAE. — 549 



gekielden riif^, tot 11 mM lanj^, meest 5-nervi<j;, vrij stomp, toegespitst of 

 genaaid. Het valt met de vrucht af, het bovenste is daarmee vergroeid. 

 De vrucht is lijnvormig-langwerpig, ruggelings samengedrukt, aan den top 

 behaard met een wijde, vlakke groef. De kiem heeft slechts een worteltje. 

 3-12 dM. 4- Ji"i', .Ii'li. soms tot in den Herfst. 



De plant is van T. caninum steeds door den kruipenden wortelstok te 

 onderscheiden. 



Deze soort bestaat uit een aantal vormen. Op het voetspoor van den 

 l^n druk van den Prodromus Florae Batavae vermelden wij de volgende: 



I. Plant grasgroen. Bladen bijna steeds vlak. 



a. Onderste kroonkafje stomp of alleen stekelpuntig. Plant vrij groot 

 met kruipenden , brossen wortelstok. Aar dicht en los. Aartjes meest 

 langwerpig-cirond tot breed ruitvormig ...... vulgare ') Döll. 



b. Onderste kroonkafje en ook de kelkkafjes geleidelijk in een spitse 



punt versmald of duidelijk genaaid 5. aristatiim -') Döll. 



Hiervan komt nog een variëteit Leersidnum'') Rchb. voor, waarbij het 

 onderste kroonkafje geleidelijk in een - ;, van de lengte van dit kafje 

 bereikende naald versmald is. 



II. Plant min of meer duidelijk blauw- of grijsgroen. Stengel meest stijf 

 rechtopstaand. Wortelbladen en bladen der niet-bloeiende loten vlak, 

 meest alleen aan den top opgerold , aan den rand en van boven meest 

 ruw. Bladen vaak breed. Aar meest groot, aartjes meest 2-2,5 cM 

 lang. Kelkkafjes stekelpuntig of kort genaaid. 



(T. littorale^) G. Mey.) y. littoréum-') Aschers. et Gr. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa 

 op akkers, moesland, aan wegen, weiden en boschranden, vaak aan heg- 

 gen, zelden in bosschen en moerassen voor. De vorm a. komt het meest 

 op akkers en aan wegen voor, de vorm i. aan heggen en in boschjes. 

 Van de var. Leersianum worden als vindplaatsen opgegeven Zandvoort, 

 Leiden, Goes, Dordrecht en Rotterdam. Deze zullen echter wel betrekking 

 hebben op den vorm ,S., daar de var. bovengenoemd alleen voor het gebied 

 der Middellandsche Zee wordt opgegeven. Wat den vorm y. betreft, deze 

 wordt in den Prodr. opgegeven als T. littorale Host., maar het is onwaar- 

 schijnlijk dat deze bij ons voorkomt, daar zij alleen aan de Middellandsche 

 Zee tehuis behoort. Die vorm is opgegeven als aan het zeestrand bij 

 Katwijk, Graauw (Z.-Vl.) en op Zuid-Beveland gevonden te zijn. 



Volksnamen. De namen kweek, kweekgras, puin en puingras worden 

 het meest gebruikt. Verder spreekt men in Friesland van veters, vetergras, 

 taaiveter, taaigras, viter en vitergras, in Twente van hondehaar, in den 

 Achterhoek van Gelderland van wintergerst (ironisch!), in de Betuwe en het 

 Land van Hulst van peengras, in Waterland van korengras, in Kennemer- 

 land van togel, in Zuid-Limburg van grondpuinen, kraaipoot en trekgras (de 

 laatste naam ook in Zeeland, daar ook strekgras en graspeen) en in Zeeuwsch- 

 Vlaanderen peen. 



T. jünceum '') L. (Agropyrum jünceum P. B.). Biestar wegras (fig. 490). 

 Deze plant is meest zeer krachtig. Zij heeft een ver kruipenden wortel- 

 stok met lange uitloopers. De stengel is stijf rechtopstaand. De bladen 



1) vulgare = gewoon. -) aristatum = naalddragend. •') Leersianum = Leers'. 



^) littorale = strand. ») littoréum = strand. '■) jünceum = biesachtig. 



