550 



GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



Triticum junceum 

 Fis. 490. 



hebben een stijve, gladde scheede en een vaak vrij lange, vlakke, meest 

 niet meer dan 8 mM breede, van boven ruwe, meest, althans ten slotte, 



min of meer ingerolde schijf, die dikke, dicht 

 bijeenstaande nerven heeft, die met vele rijen 

 korte haren of knobbels bezet zijn. 



De aar is stijf, is meest niet meer dan 2 dM 

 lang, met een, althans ten slotte, zeer brosse 

 spil, met een topaartje. De aartjes zijn tot 3 cM 

 lang, meest duidelijk langer dan het naast 

 hoogere lid der aarspil, meest 5-8-bloemig. De 

 bloemen zijn alle vruchtbaar, niet buikig. De 

 kelkkafjes (fig. 490) zijn lancet- of lijnvormig, 

 tot 2 cM lang, stomp, vaak met duidelijk uit- 

 stekende middennerf, 9-11-nervig, niet of zwak 

 gekield, zij zijn smaller dan de kroonkafjes. Het 

 onderste kroonkafje (fig. 490) is lederachtig, 

 lancetvormig, met afgeronden of boven zwak 

 gekielden rug, tot 17 mM lang, iets stomp, ongenaaid, met vaak aan den 

 top sterk uitstekende middennerf, 5-7-nervig, aan de randen zeer ruw. De 

 vrucht valt af met het er aanhangende onderste en het er mee vergroeide 

 bovenste kroonkafje. De vrucht is lijnvormig-langwerpig, ruggelings samen- 

 gedrukt, aan den top behaard, met wijde, platte groef. De kiem heeft maar 

 een worteltje. Ij.. 3-6 dM. Juli , Augustus. 



Biologische bijzonderheid. De plant is een halophyt, die met Ammadenia 

 peploides aan den voet der duinen vaak de eerste plantengroei vormt. De 

 wat vleezige, blauw berijpte (met een waslaag op de opperhuid), opgerolde 

 bladen komen bij vele halophyten voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan het zandige zeestrand en in de duinen voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



T. püngensi) Pers. (Agropy'rum püngens P. B.). Stekend tar wegras 

 (fig. 491). 



Deze plant wordt door Ascherson en Graebner als een bastaard van 

 T. repens en T. junceum beschouwd. 



Zij heeft een ver kruipenden wortelstok met witte, 

 dikke uitloopers. De stengels zijn vrij stijf, de plant 

 is min of meer grijsgroen. De bladen hebben een vrij 

 stijve, tamelijk breede of smallere, vaak borstelvormige, 

 samengerolde schijf met vrij breede nerven , die meest 

 verscheiden rijen , zelden één rij haartjes dragen. De 

 aartjes zijn meest vrij stijf, doch zijn overigens ver- 

 schillend in vorm en in grootte. De kelkkafjes (fig. 491) 

 zijn lijn-lancetvormig, spits, zelden stomp, meest 6-9- 

 nervig, meest half zoo lang, soms bijna even lang als 

 de aartjes. Het onderste kroonkafje (fig. 491) is stomp 

 of spits, draagt meest geen naald. De meeldraden 

 zijn meest verschrompeld, geelachtig en vormen meest geen stuifmeel. 2J.- 

 3-6 dM. Juni— Herfst. 



Hiervan komen 2 vormen voor. 



Triticum pungens 

 Fig. 491. 



1) pungens = stekend. 



