FAMILIE 18. 



— GRAMINAE. 



551 



A. Kelkkafjes 7-9-nervig. Bladnerven vrij dik, dicht bijeen, met vele rijen 

 korte haren of knobbels bezet. Deze vorm gelijkt het meest op T. junceum, 

 doch is in alle deelen kleiner en fijner en verder van haar te onder- 

 scheiden , doordat de stengel meest slechts 3-6 dM hoog en dunner is, 

 doordat de bladen een dunnere, vaak vlakke schijf hebben , wier nerven 

 met minder talrijke, iets scherpe haren bezet zijn. De aar is stijf, de 

 spil meest minder bros, vaak bijna taai. De aartjes zijn 5-8-bloemig, 

 staan meest dicht bijeen, zijn rechtop aanliggend, ook meest tenslotte 

 niet uitstaand. De kelkkafjes zijn lijn-lancetvormig, iets breed, spits, 

 meest omstreeks -'[. niaal zoo lang als het aartje. Het onderste kroon- 

 kafje is meest stompachtig of spits, meest ongenaaid, zelden met een 

 korte stekelpunt of naald T. normale^) Aschers. et Gr. 



B. Kelkkafjes 6-nervig. Bladnerven iets van elkaar verwijderd, met een 

 een enkele rij knobbeltjes, borstels of haren 

 bezet. Deze vorm gelijkt het meest op T. repens, 

 doch verschilt er van door de volgende ken- 

 merken. Plant grijsgroen. Bladen met stijver, 

 meest borstelvormige, samengerolde, vaak ste- 

 kende schijf, waarvan de nerven dikker zijn 

 en meer opeengedrongen staan. Aarspil soms 

 iets bros. Aartjes grooter, meest 13-16 mM 

 lang, ten slotte uitstaand, of soms op die van 

 T. junceum gelijkend, stijf, gesloten. Kelkkafjes 

 iets stomp of spits. Onderste kroonkafje spits 

 of soms in een korte naald uitloopend (fig. 492). 

 (T. acütum D. C, Agropy'rum acütum Godr.). 



T. acütum-) Aschers. et Gr. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De vorm A. komt aan het strand 

 van den Atlantischen oceaan voor, de vorm B. aan de kusten (strand, 

 droge weiden) van den Atlantischen oceaan en van de Noordzee voor. De 

 vorm A. is bij ons waarschijnlijk zeldzaam , de vorm B. vrij algemeen. 



T. cristatum '; Schreb. Kamdragende tarwe. 



Deze plant is dicht zodenvormend. Zij heeft een rechtopstaanden of geknii<t opstijgenden 

 stengel , die vaak tot aan de aar bebladerd is. De bladen hebben een gladde scheede en 

 een vrij dikke, iets grijsgroene, vrij stijve, lijnvormige, smalle, tot omstreeks 3 mM breede, 

 borstelvormig opgerolde, gladde schijf. 



De aar is nauwelijks 5 cM lang, tot 2,5 cM breed met kamachtig wijd afstaande aartjes, 

 zeer dicht, meest zonder topaartje. De aartjes zijn zonder de naalden 8-15 mM lang, zij 

 zijn 3-5(-10)-bloemig. De kelkkafjes zijn meest eennervig of onduidelijk 5-nervig en in het 

 laatste geval gekield, meest met de naalden circa 7 mMlang, uit verbreeden voet geleidelijk 

 in de fijne naald versmald. Het onderste kroonkafje is 5-6 mM lang, lancetvormig, vrij 

 plotseling in de 2-4 mM lange naald versmald, gekield, naar boven 3-nervig. ^. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort te huis in Oost- en Zuid- 

 Europa op zonnige plaatsen op zandgrond. Zij is bij ons bij Rotterdam en Amsterdam 

 aangevoerd waargenomen. 



42. Secale^) L. 



S. cereaie ■', L. Rogge (fig. 493). 



Deze plant is grijsgroen, aan den voet bundelsgewijs vertakt en draagt meest niet zeer 



Triticum acütum 

 Fig. 492. 



1) normale = normaal. •;) acütum = spits. •^) cristatum = kamdragend. 



4) van het keltische segal , afgeleid van sega: zeis of van het Latijnsche secare: snijden, 

 omdat het met de zeis gesneden wordt. ó) cereaie — koorngevend. 



