FAMILIK 18. 



GRAMINAE. — 



55» 



lan^'c (aan de iiiiiklenaailjcs meest niet zoo landje) naald, op de nerven zeer ruw. '^. 

 6-12 dM. Jnli, Augustus, soms reeds in Juni. 



Deze soort jj;eliji<t veel op Triticiim caniniim, doch no;; meer op Uraciiypodium silvaticiim, 

 ooi< vertoonen de bladen vaak de nitstckende, witte middennerf. De vorm der aar is echter 

 een duidelijk ondersciieidend kenmerk. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna kcIil'cI liincjpa in bos- 

 schen voor. Zij is bij ons bij Bolsward },'evonden. 



Elymus arenarius 

 Fig. 501. 



45. Elymus ') L 



E. arenarius-) L. Zand haver (fig. 501). 



Deze gelieele plant is opvallend blauwachtig grijs. Zij heeft een ver 

 kruipenden wortelstok met meters lange uitloopers. De stengel is meest 

 stijf rechtopstaand, dik en stijf, glad en kaal. 

 De bladen hebben een gladde, kale, aanliggende 

 scheede en een tot meer dan 1 cM breede, 

 stijve, stekende, boven ruwe, vlakke of in een 

 droge omgeving opgerolde schijf, die aan den 

 voet duidelijk geoord is. Zij heeft een kort, 

 slechts een smallen zoom vormend tongetje. In 

 de jeugd zijn de bladen opgerold. 



De aar heeft een taaie spil, is meest stijf 

 rechtopstaand, vrij lang (tot meer dan 3 dM), 

 tot circa 2 cM breed, iets los, vaak aan den 

 voet min of meer afgebroken en draagt een 

 topaartje. De aartjes zijn niet de breede zijde 

 naar de spil gekeerd (de kelkkafjes dus naar 

 rechts en links staand), zij staan aan 2 tegenge- 

 stelde zijden der vierkantige heen en weer gebogen spil aan de tandvormige 

 uitsteeksels 'afwisselend ingeplant, zijn zittend, meest 3-bloemig, tot meer 

 dan 2,5 cM lang. De onderste en bovenste staan 2 bijeen, de middelste 

 vaak 3. De bovenste bloem van het aartje is tnannelijk. De kelkkafjes 

 (fig. 501) zijn bijna even lang, lancetvormig, tot 28 mM lang, scherp toege- 

 spitst, even lang of bijna even lang, soms iets langer dan de bloemen, gekield 

 met gewimperde kiel, boven kort behaard, zij staan meest gekruist met de 

 kroonkafjes. Het onderste kroonkafje (fig. 501) is iets korter dan de kelk- 

 kafjes, langwerpig-lancetvormig, tot 23 mM lang, scherp toegespitst, kort 

 donzig, ongekield, 5-nervig. De kielen van het bovenste kroonkafje zijn 

 gewimperd of ruw. De schubbetjes zijn scheef eirond of langwerpig, vleezig, 

 behaard. Het vruchtbeginsel is boven behaard en draagt iets onder den 

 top de stempels. De vrucht (fig. 501) heeft een breede groef aan de zijde 

 van het bovenste kroonkafje en is door de kroonkafjes vast omsloten. !)-• 

 6-9 dM. Mei -Juli, soms tot in den Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De plant is sterk xerophytisch gebouwd , 

 zooals de met een waslaag (daardoor blauwgroene) overtrokken bladen en 

 de lange wortelstok bewijzen. 



Soms komt aan de plant een merkwaardige ziekte voor, veroorzaakt door 

 een zwam , Ustilago hypodytes. Dan groeien de schutbladen der onderste 

 aartjes tot bladen uit. De geheele plant wordt ook hooger, de aar is langer 



1) van het Grieksche eluó: ik omwikkel, hetgeen er op slaat, dat de korrels door de 

 kafjes omgeven zijn. -) arenarius = zand. 



