560 — GRAMINAE. — FAMILIE 18. 



en slap, de spillen der aartjes zijn zoo gestrekt, dat alle bloemen van elkaar 

 verwijderd zijn. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Noord-Europa voor aan het zandige zeestrand en in de duinen, ook op 

 zandheuvels in heidestreken. Zij is bij ons vrij algemeen. 



Volksnamen en legende. Terwijl de plant in Twente en Salland zand- 

 haver heet en bij Apeldoorn haver, heet zij in Friesland gelde rogge d.i. 

 rogge zonder korrels en ijle weit. Deze namen staan in verband met de 

 volgende legende. Te Stavoren woonde een rijke weduwe, die schatten 

 bijeengehoopt had. Hare schepen gingen door alle zeeën om nieuwe en 

 kostbare zaken voor haar mede te brengen. Zoo had zij aan den kapitein 

 van een schip, dat op Dantzig voer, het bevel medegegeven, haar van daar 

 het beste, dat hij kon vinden, mede te brengen. Hij had in Dantzig eens 

 rondgekeken, maar kwam tot het besluit, dat hij geen kostbaarder zaak mede 

 kon brengen dan een groote lading rogge. Toen hij terugkwam in Sta- 

 voren, was hij zeer verwonderd over de ontevredenheid zijner meesteres, 

 die hem zelfs het bevel gaf de geheele lading in zee te werpen. Hoe hij 

 en ook de armen smeekten dit niet te doen, het graan werd in zee ge- 

 worpen en op de plaats, waar dit gebeurde, vormde zich een zandbank, 

 het Vrouwenzand, waarop van toen af een korensoort zonder korrel, de 

 zandhaver, ging groeien. 



Een baslaard van Triticiim junceum en Elymiis arenariiis Marsson is op het zeestrand 

 van Terschelling; door Holkema gevonden. Deze overblijvende plant komt het meest me 

 E. arenarius overeen. Zij is meest sterk blauwgroen en heeft een vrij ver kruipenden wor- 

 telstok. De stengel is rechtopstaand, stijf, tot 7 a 8 dM hoog. De bladen hebben een 

 gladde scheede en meest een vrij smalle, bijna steeds, althans ten slotte borstelig opgerolde 

 schijf. De aar is stijf rechtopstaand, tot 2 dM lang, aan den voet losser. De onderste 

 aartjes zijn meest alleenst:'and, de middelste staan soms 2 bijeen, zij zijn tot omstreeks 

 2,5 cM lang, tot 5-bloemig. De keikkafjes zijn tot bijna 2 cMlang, lancetvormig, spits, op 

 den rug meest naar boven gekield, 5-nervig. Het onderste kroonkafje is meest tot 1,5 cM 

 lang, breed lancetvormig, spits, althans beneden en in het midden kort donzig, aan de 

 randen en boven vaak kaal. Zij is aan de Oostzeekust in Zweden, Denemarken en Duitsch- 

 land aangetroffen. 



46 Lóliiim ') L. Raaigras. 



Aartjes meerbloemig, zijdelings samengedrukt, bijna steeds alleenstaand, 

 zittend. Keikkafjes alleen aan het topaartje beide gelijk ontwikkeld, bij de 

 zijdelingsche aartjes het naar de spil gekeerde rudimentair of ontbrekend, 

 het bovenste kruidachtig, meernervig, met afgeronden rug. Onderste 

 kroonkafje gelijkzijdig, met afgeronden rug, ongenaaid of onder den top 

 genaaid. Schubbetjes ongelijk 2-spletig. Stempels op den top van het 

 vruchtbeginsel ingeplant. Vrucht kaal, langwerpig, aan de zijde van het 

 bovenste kroonkafje breed en ondiep gegroefd , door de kroonkafjes 

 omsloten. 



Aartjes tot een losse, slanke aar vereenigd, die herinnert aan die van 

 Triticum repens, maar door het ontbreken van één kelkkafje en doordat de 

 aartjes met de smalle zijde naar de spil gekeerd zijn , zijn zij gemakkelijk 

 te onderscheiden. De aar heeft een taaie spil en draagt een topaartje. De 

 bladschijf is meest aan den voet geoord, het tongetje kort, afgeknot. 



Overblijvende of eenjarige, vrij hooge grassen. 



1) misschien van het Grieksche ollumi: dooden, de naam zou voor L. temulentum ge- 

 bruikt zijn en in verband staan met hare vergiftige eigenschappen. 



