562 



GRAMINAE. — 



FAMILIE 18. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn homogaam. Er heeft zoo- 

 wel kruis- als zelfbestuiving plaats. 



De plant is schadelijk voor het vee. Vroeger kwamen de zaden bij 

 slechte reiniging wel in het meel en zijn er zelfs gevallen met doodelijken 

 afloop voorgekomen. 



In den laatsten tijd meent men het schadelijk zijn der zaden te moeten 

 toeschrijven aan een zwam, die bijna constant in symbiose leeft met Lo- 

 lium temulentum en waarvan de myceliumdraden steeds in het zaad voor- 

 komen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in bijna geheel 

 Europa op vochtige akkers, vooral onder haver en gerst voor en is daar 

 een lastig onkruid, zelden aan randen van wegen en op puinhoopen. Zij 

 is bij ons vrij zeldzaam, het meest komt de vorm a. voor. De var. oligan- 

 thum is bij Rotterdam en bij Ede gevonden , de var. muticum bij Rotterdam, 

 ook /3. arvense in zijne 2 vormen bij Rotterdam aangetroffen. 



Volksnamen. Behalve dolik is de plant in den Achterhoek van Gelder- 

 land bekend als dröpse. 



L. linicolumi) Sonder. (L. remótum -) Schrk.). Vlasdol ik (fig. 503). 



Deze soort komt veel met L. temulentum overeen, doch wijkt er van af 

 in de volgende kenmerken. Deze plant is geel- 

 groen , meest in alle deelen fijner. De stengel is 

 meest dunner en slanker, meest min of meer ge- 

 knikt opstijgend, meest naar boven ruw. De bladen 

 hebben een meest gladde scheede en een smalle, 

 meest niet meer dan 3 mM breede, meest gladde 

 of van boven ruwe schijf. 



De aartjes (fig. 503) zijn kleiner, meest niet meer 

 dan 9 mM lang, 4-8-bloemig, lichtgroen, ten slotte 

 breed-elliptisch. De kelkkafjes zijn 7-11 mM lang, 

 bijna steeds korter dan het aartje, zelden even lang 

 als dit of iets langer. Het onderste kroonkafje 

 (fig. 503) is circa 4 (-5) mM lang, meest ongenaaid. 

 3-6 (-8) dM. O. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Noord- en 

 Midden-Europa, bijna alleen op vlasvelden voor. Zij is bij ons zeldzaam. 



L perénne-') L Engelschraaigras (fig. 504). 



Deze plant is dicht zodenvormend en lichtgroen. De stengel is niet 

 vertakt, rechtopstaand of min of meer geknikt opstijgend, ook boven geheel 

 glad, soms samengedrukt. De bladen hebben een kale, gladde^ scheede en 

 een smalle, meest niet meer dan 4 mM breede schijf, die aan weerszijden 

 glad of van boven ruw, vlak, iets stijf is en in de jeugd gevouwen is. Het 

 tongetje (fig. 504) is kort, nauwelijks 1 mM lang. 



De aar is duidelijk platgedrukt en zeer verschillend van lengte, toteenige 

 dM toe, slank, meest los en iets overhangend. De as der aar is ook op 

 niet door aartjes bedekte plaatsen glad, zelden aan iets uitstekende lijsten 

 wat rugwaarts ruw. De aartjes zijn rechtopstaand, verschillend van lengte 

 naar het aantal bloemen, meest 8-10- (soms meer-) bloemig, geelgroen. 



Lolium linicolum 

 Fig. 503. 



1) linicolum = vlasminnend. -') reinotum = wijd uitstaand. ^) perenne = overblijvend 



