564 



— GRAMNIAE. — 



FAMILIE 18. 



baren grond, de vorm polyanthum is een paar malen bij Rotterdam gevonden, 

 de var. cristatum is vrij algemeen, de var. pauciflorum niet algemeen, de 

 var. tenue zeldzaam, de var. longiglume ook zeldzaam. De monstrositeiten 

 zijn van verschillende plaatsen bekend, echter zijn ramosum, furcatum en 

 sphaerostachyum alleen bij Rotterdam gevonden. 



Volksnamen. Behalve de naam Engelsch raaigras, die algemeen wordt 

 gebruikt, spreekt men in Friesland ook van bargeraai. eendegras, ketting- 

 raai, lidjegras, muizenkoren en roggegras, daar en in Groningen ook van 

 smeerraai, in Waterland van hondengras, rogtijlen en varkensgras, in 

 Zuid-Limburg van smeelen. 



L strictum ') Presl. 



Lolium strictum 

 Fig. 505. 



S t ij f raaigras (fig. 505). 



Deze plant is eenigszins grijsgroen, aan den voet bundels- 

 gevvijs vertakt. De stengels (althans de hoofdstengel) zijn aan 

 den voet meest vertakt, min of meer geknikt opstijgend of 

 aan den voet liggend. De bladen hebben een gladde, aan 

 de hoogere opgeblazen scheede en een smalle, geleidelijk 

 toegespitste, gladde of boven iets ruwe schijf. 



De aar is meest niet meer dan 1,5 dM lang, althans boven 

 vrij dicht. De aartjes zijn klein, meest niet 1 cM lang, lijn- 

 lancetvormig, meest 4-7-bloemig. Het kelkkafje (fig. 505) is 

 stijf, tot 8 mM lang, duidelijk 7-nervig, aan de randen vliezig, 

 spits. Het onderste kroonkafje is bleek, lancetvormig, 5-6 mM 

 lang, vliezig gerand, vrij spits. 1-3 dM. 0. Mei , Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt 

 op drogen zandgrond en op slib in het gebied der Middel- 

 landsche Zee voor. Zij is bij ons bij Rotterdam, aangevoerd, 

 gevonden. 



1 1 a 1 i a a n s c h 



Lmk. (L. italicum •"■) A. Br.). 



raaigras 



De stengel is rechtop- 



L. multiflórum 



(fig. 506). 



Deze plant is lichtgroen, dicht zodenvormend 

 staand of aan den voet iets opstijgend, meest 

 naar boven min of meer duidelijk rugwaarts 

 ruw. De bladen zijn in de jeugd opgerold, zij 

 hebben een meest iets rugwaarts ruwe, aan de 

 bovenste bladen iets opgeblazen scheede en een 

 zachte, smalle, meest niet meer dan 4 mM breede, 

 van boven althans naar boven ruwe schijf. Het 

 tongetje is zeer kort, ontbreekt vaak bijna. 



De aar is duidelijk platgedrukt, vaak meer 

 dan 3 dM lang en draagt vaak zeer vele (tot 

 28), aan den voet uit elkaar staande, boven 

 dichter bijeenstaande aartjes. De as der aar is 

 ook op de niet door aartjes bedekte plaatsen 

 naar voren ruw. De aartjes zijn tot circa 3 cM 

 lang, meest 10-12-bloemig, dicht, tijdens den 



bloeitijd afstaand, geelgroen, met ruwe, later zeer brosse spil. De kelk- 

 kafjes zijn tot 1,3 cM lang, hoogtens half zoo lang als het aartje , 7-nervig, 

 smal-lancetvormig, toegespitst, met afgeknotten, meest duidelijk 2-tandigen 

 top, geheel smalvliezig gerand, hoogstens 1^ .^ maal zoo lang als ieder 

 kroonkafje, van den voet af van de as der aar afstaand. Het onderste 

 kroonkafje (fig. 506) is circa 7-8 mM lang, 5-nervig, die der bovenste 



^0^ 



Lolium multiflórum 

 Fig. 506. 



1) Strictum = stijf. 



-) multiflórum = veelbloemig. 



■) italicum = Italiaansch. 



