612 — JUNCAGINACEAE. — FAMILIE 20. 



Stengel, die korter is dan de bladen. De onderste bladen staan dicht bij- 

 een, de hoogere verder van elkaar en zijn korter, de middelste zijn het 

 langst (tot 3 dM lang, 2 mM breed), de bovenste en onderste zijn nauwe- 

 lijks 1 dM lang. Zij staan verspreid , zijn smal- 

 lijnvormig, overlangs gesleufd, aan den voet in 

 een lange scheede verwijd, aan den top aan de 

 bovenzijde met een eigenaardige, lepelachtige 

 kliergroeve. Aan den voet der scheede bevinden 

 zich aan de bovenzijde een rij zijdeachtige, de 

 okselschubben vertegenwoordigende haren. 



De schutbladen der onderste bloemen zijn 

 kruidachtig, die der hoogere klein, schubvormig, 

 omstreeks 3-5 mM lang. De bloemen zijn geel- 

 achtig groen en vormen ten getale van 3-10 een 

 korten en zeer ijlen tros. De rechtopstaande 

 bloemstelen dragen schutbladen , de onderste zijn 

 circa 3 cM lang, langer dan de vrucht, de 



Scheuchzeria palustris . ,- » « , ■ , . 



Fig. 572. hoogere circa 5 mM lang. Het bloemdek is 



6-bladig, geelgroen, blijvend. Het bestaat uit 

 langwerpig-eironde , aan den voet vergroeide, circa 2 mM lange blaadjes, 

 waarvan de binnenste smaller zijn. Het helmbindsel der 6 meeldraden is 

 tot een spits uitgerekt. De stempels zijn zittend. De vruchtjes zijn 3-6 in 

 getal, meest 3, scheef-eirond, opgeblazen, kort gesnaveld, tot TmMlang, 

 1-2-zadig, geelgroen. Zij springen aan den buiknaad open en staan bij rijp- 

 heid af. 4. 1,5-2 dM. Mei, Juni. 



In den bloeitijd wordt deze plant licht over het hoofd gezien, doch later 

 valt zij meer op door de vrijgroote, geelgroene vruchtjes. De bloemstengel 

 heeft aan zijn voet geen roset van bladen , maar wel bevinden zulke zich 

 zijdelings daarvan als uitspruitsels van den wortelstok, die het volgend jaar 

 bloeiende stengels zullen worden. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn windbloemen , zij hebben 

 dan ook glad, licht stuivend stuifmeel en de stempels vormen 2-rijige bor- 

 stels. Zij zijn proterogynisch. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant wordt gewoonlijk 

 beschouwd als een overblijfsel der flora uit den ijstijd en daardoor ver- 

 klaart men dan ook haar groei op de koudste plaatsen, n.1. in de venen, 

 waar zij liefst boven diep water leeft b.v. in de drijvende Sphagnumzoden, 

 in gezelschap van Vaccinium Oxycoccus, Andtomeda polifolia, Carex- en 

 Eriophorumsoorten en ook wel van Erica Tetralix. Volgens sommigen kan 

 zij zonder die vochtige Sphagnumlaag niet leven. Zij komt in Noord- en 

 Midden-Europa voor en is bij ons zeldzaam. 



2. Triglóchiu ^) L. Zoutgras. 



Bloemdek 6-bladig, afvallend met eironde, concave, bijna gelijke bloem- 

 dekbladen. De 3 binnenste van deze staan met de dicht voor hen staande 

 3 binnenste meeldraden iets hooger op den bloembodem dan de andere, 

 zoodat hierdoor deze bloemdekbladen hooger staan dan de 3 buitenste 



1) van het Grieksche treis: drie en glochis: punt, stekel, om de vrucht, die bij T. palus- 

 tris 3 stekeltjes aan den voet heeft. 



