'624 



— HYDROCHARITACEAE. 



FAMILIE 21*. 



Elodea canadensis 

 Fig. 585. 



langwerpig-eirond tot lijn-lancetvormig, plotseling afgerond stekelpuntig, naar 

 voren versmald, klein gezaagd, eennervig, met 2 kleine, eironde of bijna 

 cirkelronde, gaafrandige schubbetjes in den bladoksel. De bloemen zijn 

 veeltelig (bij ons alleen vrouwelijk), klein (3 mM), zij komen uit een eironde of 



lijnvormige, aan den top 2-Iobbige scheede (fig. 

 585), die bij beide geslachten gelijk en vliezig 

 is. De vrouwelijke bloemen (fig. 585) zijn ge- 

 steeld of zittend in de bladoksels, schijnbaar 

 boven de scheede langgesteeld, doch in werke- 

 lijkheid met een in de scheede zittend vrucht- 

 beginsel, waarop een zeer lange, draadvormige 

 bloemdekbuis staat met een 6-slippigen zoom, 

 die uit 3 ovale, buitenste en 3 rondachtige of 

 langwerpig-eironde, iets langere, binnensteslip- 

 pen bestaat, die alle wit of lichtviolet zijn. Daar- 

 binnen zitten 3 onvruchtbare meeldraden en 3 

 tweelobbige, lijnvormige, purperkleurige stem- 

 pels. Deze zitten op een langen stijl, die door 

 de bloemdekbuis loopt en er mede vergroeid is. 

 Het vruchtbeginsel is lijnvormig-langwerpig, eenhokkig. De mannelijke 

 bloemen zijn bijna zittend in een scheede, alleenstaand in de bladoksels. 

 Zij laten voor het opengaan los en drijven op de wateroppervlakte of be- 

 reiken deze op een langen steel (die dan weer de bloemdekbuis is). De 

 bloemdekslippen zijn als bij de vrouwelijke bloemen, doch grooter. In deze 

 bloemen zijn 3-9 meeldraden met aan den voet vergroeide helmdraden. De 

 tweeslachtige bloemen hebben 3-6 meeldraden. De vrucht (fig. 585) is 

 langwerpig, bijna driekantig, 1-hokkig met weinig zaden. 2].. 3 dM-3 M. 

 Mei — Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De waterpest is een echte waterplant, het- 

 geen o.a. daaruit blijkt, dat de wortels bijna geen wortelharen hebben en 

 dan ook alleen dienen om de plant in het slib beter te bevestigen. Zij 

 komen uit de onderste stengelknoopen. De stengels sterven aan het oudste 

 deel af, terwijl de jonaste deelen voortdurend voortgroeien. De bladen zijn 

 als echte waterbladen gebouwd , de bladschijf is zeer teer en bestaat slechts 

 uit 2 cellagen. Landvormen bestaan er dan ook niet. 



De plant leeft in tot 6 M diep water, is het ondieper, dan worden de 

 stengels meer kruipend met kortere leden en vertakken zich sterker. 



Daar bij ons alleen vrouwelijke exemplaren voorkomen, heeft de ver- 

 menigvuldiging steeds op ongeslachtelijke wijze plaats. De stengels zijn 

 zeer bros, worden licht door waterdieren gebroken en ieder losgelaten 

 stengelstuk, als het slechts 1 of meer knoopen heeft met knoppen er aan, 

 wordt tot een nieuwe plant. Zoo is de sterke vermenigvuldiging dezer 

 plant bij ons gemakkelijk te verklaren. 



In den herfst groepeeren zich de bladkransen aan de stengeltoppen dichter 

 opeen, doch overigens vormen zich geen winterknoppen, de plant over- 

 wintert groen onder water. 



Zooals de meeste echte waterplanten, bloeit ook deze plant vrij zeldzaam. 

 Waar mannelijke en vrouwelijke exemplaren voorkomen, heeft de bestuiving 

 plaats, doordat de drijvende mannelijke bloemen door waterstroomingen 

 gevoerd worden naar de stempels der vrouwelijke , die boven water 

 uitsteken. 



