626 — HYDROCHARITACEAE. — FAMILIE 21*. 



vormig zijn, zij bevatten geen rudimentair vruchtbeginsel. De vrucht (fig. 

 586) is tot 34 niM lang, tot 17 mM dik, stevig, leerachtig, groen, eirond, 

 zeskantig, 6-hokkig, horizontaal afstaand of hangend. Zij is stompen komt 

 zijdelings uit de scheede. De zaden zijn tot 9 niM lang, niervormig, ge- 

 bogen, zij zitten in ieder hokje meest tot 4 in getal en liggen in een brij- 

 achtige massa en hebben een bruine, houtige, zich in 2 helften splijtende 

 schil. De cellen der buitenste laag lossen zich in spiraalvezels op. Ij.- 

 1,5-4,5 dM. Mei— Augustus , de vrucht is einde October rijp. 



Biologische bijzonderheden. De plant is een tusschenvorm tusschen de 

 drijvende en de ondergedoken gewassen. Uit den kort knoivormigen stengel 

 komen van onderen onvertakte, zeer lange, cylindrische wortelvezels en 

 naar boven zit een dicht roset van bladen. Deze zijn met spitse stekels ge- 

 wapend en daardoor beveiligd tegen het opvreten door plantenetende 

 waterdieren. De deelen der bladen, die boven water uitsteken, worden 

 minder doorzichtig, donkerder groen en krijgen huidmondjes. Des winters 

 is de plant op den bodem gezonken, de bladen sterven af, doch destengel 

 blijft, met zetmeel volgepropt, leven. In het voorjaar omstreeks April, 

 komt dit deel naar boven tot dicht aan de wateroppervlakte en blijft daar 

 zweven. Er vormen zich nieuwe bladen en bundels van wortels en daarna 

 vormen zich de bloemen boven water. Is dan de vrucht gevormd, dan 

 zinkt de plant weer, de vruchten rijpen onder water en tevens ontstaan 

 nu uit de bladoksels knoppen, die op lange stelen te voorschijn komen, 

 zij zijn langwerpig-lancetvormig, lang toegespitst, van buiten bekleed met 

 eenige dicht boven elkaar liggende, stompe en dikvliezige schubben, welke 

 een groot aantal dicht om elkaar liggende bladen omsluiten. Aan den voel 

 van den knop bevinden zich de beginselen van wortels. Tegen het einde 

 van Augustus komt de plant weer naar boven en nu ontwikkelen zich de 

 knoppen tot nieuwe plantjes, die geheel op de moederplant gelijken en van 

 alle zijden aan stelen om deze staan. In den herfst rotten de verbindings- 

 stelen en nu zinkt alles op den bodem. 



In de bloemen dienen de onvruchtbare meeldraden, zoowel in de manne- 

 lijke als in de vrouwelijke bloemen als honigklieren. Ook zonder bevruch- 

 ting vormen zich, volgens Nolte, vruchten en zaden, doch de laatste missen 

 dan het embryo. 



De vrucht is een besvrucht, waarvan het inwendige met een slijmachtige 

 massa is gevuld. De vruchtwand scheurt onregelmatig open, waarschijnlijk 

 door de drukking van het opzwellende slijm en de inhoud komt naar buiten. 

 De zaden, die eerst in die slijmmassa gehuld zijn, drijven, om later te 

 zinken. Merkwaardig is de sterke ontwikkeling van het embryo in het 

 zaad, want behalve de zaadlob zijn er al 8 a 10 jonge bladen aan te 

 onderscheiden. Bij de ontkieming dringt de kiemwortel in het slib, doch 

 deze sterft spoedig af, als de plant gaat drijven en dan ontstaan uit den 

 korten bebladerden stengel de drijvende wortels, die zoo spoedig de plant 

 weer zinkt , in de aarde dringen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 

 Europa voor in allerlei plassen. Het is een der voornaamste planten , die 

 bij de laagveenvorming dienst doen, vooral door hare groote stofproductie. 

 Zij is bij ons algemeen. 



In ons land komen meer vrouwelijke dan mannelijke exemplaren voor. 



Volksnamen. De naam scheeren wordt algemeen gebruikt. Verder in 



