4. Equisetum silvaticum L. 
4. Equisetum silvaticum L. Flora lapponica 1737. p. 310. — 
Species plant. edit. II. 1763. p. 1516. Nr. 1. 
Syn. 1792. E. ramosum Gilibert Exercit. phytolog. 1792. p. 552. 
„ 195. E. capillare Hoffmann Flora v. Deutschld. 1795. p. 3. 
„ A17. E. Opbraculense Hooreb. ap. Mussche. Hortus Ganda- 
vensis. 1817. p. 146 et ejusd. herbar. de la Flandre 
orient. Fasc. 59. gen. 344. sp. 7. 
„ 1818. E. umbrosum Lapeyrouse Hist. abrégée Pl. des Pyrenées. 
1818. p. 618. 
E. abietinum et E. curvifolium Flórke. 
E. graveolens Herbar. Buchinger. 
Diagnosis. 
Caules heterophyadici, sterilis suleatus, carinae 10— 18 planae 
lineis singulis vel binis marginalibus dentium simplicium divaricato- 
rum exasperatae; vaginae cylindraceo-cyathiformes, foliola convexa 
non suleata, suleus commissuralis non distinctus, dentes omnes in 
lobos cucullatos rufos lanceolatos subobtusos connati. Rami dense 
verticillati 4—5-goni, solidi verticillis secundariis et tertiariis regu- 
lariter instructi, dentes lanceolato-acuminati; scapi vaginae longiores, 
ventricosae. Valleculae carinis multo latiores, series stomatum phanerop. 
bilineatae, annullus incrassatus communis et partialis adsunt. Lacuna 
centralis fere !/;; rhizoma fistulosum. 
